คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5538/2549 ฉบับเต็ม

#266764
ข้อความเต็ม
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5538/2549 นางขอม จันทร์เมือง โจทก์ นายท้วน ทำเสน กับพวก จำเลย ป.วิ.พ. มาตรา 249 วรรคหนึ่ง แม้ฎีกาส่วนใหญ่เป็นการคัดลอกข้อความตามที่เคยกล่าวไว้ในอุทธรณ์ แต่เนื่องจากศาลอุทธรณ์ภาค 8 วินิจฉัยให้เหตุผลในปัญหาที่ฎีกาในข้อนี้อย่างเดียวกับคำวินิจฉัยศาลชั้นต้น ฎีกาในส่วนนี้จึงถือว่าได้โต้แย้งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 8 ด้วย ___________________________ โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองและบริวารรื้อถอนทรัพย์สินออกจากที่ดินของโจทก์และส่งมอบที่ดินคืนโจทก์ในสภาพเรียบร้อย ห้ามไม่ให้จำเลยทั้งสองและบริวารเข้าเกี่ยวข้องกับที่ดินของโจทก์อีก กับให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าขาดประโยชน์ให้แก่โจทก์เป็นเงินเดือนละ 5,000 บาท นับตั้งแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจำเลยทั้งสองและบริวารจะรื้อถอนทรัพย์สินออกจากที่ดินของโจทก์ จำเลยทั้งสองให้การขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ให้โจทก์ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนจำเลยทั้งสอง โดยกำหนดค่าทนายความ 10,000 บาท โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 8 พิพากษายืน ให้โจทก์ใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์จำนวน 2,000 บาท แทนจำเลยทั้งสอง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามฎีกาโจทก์คงมีเพียงว่า ที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์หรือไม่ โจทก์ฎีกาในปัญหานี้โดยฎีกาส่วนใหญ่เป็นการคัดลอกข้อความตามที่เคยกล่าวไว้ในอุทธรณ์ แต่เนื่องจากศาลอุทธรณ์ภาค 8 วินิจฉัยให้เหตุผลในปัญหาข้อนี้อย่างเดียวกับคำวินิจฉัยศาลชั้นต้น ฎีกาของโจทก์ในส่วนนี้จึงถือว่าได้โต้แย้งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 8 ด้วย ศาลฎีการับวินิจฉัยให้? ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์ ไม่จำต้องวินิจฉัยปัญหาเรื่องค่าเสียหายต่อไป ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 8 พิพากษามานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาให้เป็นพับ. (สุทัศน์ ศิริมหาพฤกษ์-สมศักดิ์ เนตรมัย-สุรศักดิ์ สุวรรณประกร) ศาลจังหวัดปากพนัง - นายปณัฐ สมบูรณสิน ศาลอุทธรณ์ภาค 8 - นายนุรักษ์ มาประณีต แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา แผนก หมายเลขคดีดำศาลฎีกา หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้น หมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้น หมายเหตุ
ข้อมูลเพิ่มเติม ดูทั้งหมด
docid
266764
courts
[
    {
        "court": "ศาลจังหวัดปากพนัง",
        "judge": "นายปณัฐ สมบูรณสิน"
    },
    {
        "court": "ศาลอุทธรณ์ภาค 8",
        "judge": "นายนุรักษ์ มาประณีต"
    }
]
created_at
{
    "$date": {
        "$numberLong": "1778082022111"
    }
}
date
2549
deka_no
5538/2549
deka_running_no
5538
deka_year
2549
department
แผนก
judges
[
    "สุทัศน์ ศิริมหาพฤกษ์",
    "สมศักดิ์ เนตรมัย",
    "สุรศักดิ์ สุวรรณประกร"
]
laws
[
    {
        "law_name": "ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง",
        "law_abbr": "ป.วิ.พ.",
        "sections": [
            "ม. 249 วรรคหนึ่ง"
        ]
    }
]
litigants
[
    {
        "role": "โจทก์",
        "name": "นางขอม จันทร์เมือง"
    },
    {
        "role": "จำเลย",
        "name": "นายท้วน ทำเสน กับพวก"
    }
]
long_text
โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองและบริวารรื้อถอนทรัพย์สินออกจากที่ดินของโจทก์และส่งมอบที่ดินคืนโจทก์ในสภาพเรียบร้อย ห้ามไม่ให้จำเลยทั้งสองและบริวารเข้าเกี่ยวข้องกับที่ดินของโจทก์อีก กับให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าขาดประโยชน์ให้แก่โจทก์เป็นเงินเดือนละ 5,000 บาท นับตั้งแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจำเลยทั้งสองและบริวารจะรื้อถอนทรัพย์สินออกจากที่ดินของโจทก์

จำเลยทั้งสองให้การขอให้ยกฟ้อง

ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ให้โจทก์ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนจำเลยทั้งสอง โดยกำหนดค่าทนายความ 10,000 บาท

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ภาค 8 พิพากษายืน ให้โจทก์ใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์จำนวน 2,000 บาท แทนจำเลยทั้งสอง

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามฎีกาโจทก์คงมีเพียงว่า ที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์หรือไม่ โจทก์ฎีกาในปัญหานี้โดยฎีกาส่วนใหญ่เป็นการคัดลอกข้อความตามที่เคยกล่าวไว้ในอุทธรณ์ แต่เนื่องจากศาลอุทธรณ์ภาค 8 วินิจฉัยให้เหตุผลในปัญหาข้อนี้อย่างเดียวกับคำวินิจฉัยศาลชั้นต้น ฎีกาของโจทก์ในส่วนนี้จึงถือว่าได้โต้แย้งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 8 ด้วย ศาลฎีการับวินิจฉัยให้? ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์ ไม่จำต้องวินิจฉัยปัญหาเรื่องค่าเสียหายต่อไป ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 8 พิพากษามานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น

พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาให้เป็นพับ.
opensearch_id
primary_black_case_no
primary_red_case_no
remark
หมายเหตุ
source
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา
source_raw_file
D:\Apache24\htdocs\deka\deka\raw\initial\000731.html
source_run
initial
supreme_black_case_no
หมายเลขคดีดำศาลฎีกา
type
คำพิพากษาศาลฎีกา
year
2549