คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 657/2548 ฉบับเต็ม

#267344

ข้อความเต็ม

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 657/2548 พนักงานอัยการจังหวัดตราด โจทก์ ผู้ประกันนายสวรรทอง บุตรยศ กับพวก จำเลย ป.วิ.อ. มาตรา 119 ศาลชั้นต้นอนุญาตให้จำเลยที่ 1 ประกันตัวโดยตีราคาประกัน 100,000 บาท เมื่อถึงวันนัดสืบพยานโจทก์นัดแรกจำเลยที่ 1 ไม่มาศาล โดยผู้ประกันอ้างว่า จำเลยที่ 1 ถูกกลุ่มบุคคลจับตัวไปจากบ้านพัก ศาลชั้นต้นไม่เชื่อข้ออ้างของผู้ประกัน ได้ออกหมายจับและปรับนายประกัน ผู้ประกันยื่นคำร้องขอลดค่าปรับ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้อง ผู้ประกันยื่นอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า อนุญาตให้ผู้ประกันผ่อนชำระค่าปรับเดือนละไม่น้อยกว่า 2,500 บาท นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำสั่งของศาลชั้นต้น ดังนี้ คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ภาค 2 ย่อมถึงที่สุดตาม ป.วิ.อ. มาตรา 119 ___________________________ คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองในความผิดฐานซ่องโจรตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 210 ในวันที่ 6 ธันวาคม 2544 อันเป็นวันฟ้อง ผู้ประกันยื่นคำร้องขอให้ปล่อยจำเลยที่ 1 ชั่วคราว ศาลชั้นต้นอนุญาตโดยตีราคาหลักประกัน 100,000 บาท ครั้นวันที่ 18 มีนาคม 2544 อันเป็นวันนัดสืบพยานโจทก์นัดแรกจำเลยที่ 1 ไม่มาศาลและผู้ประกันยื่นคำร้องขอผัดส่งตัวจำเลยที่ 1 อ้างว่าจำเลยที่ 1 ถูกกลุ่มบุคคล 7 ถึง 8 คน ร่วมกันจับตัวไปจากบ้านพัก ศาลชั้นต้นไม่เชื่อข้ออ้างจึงออกหมายจับจำเลยที่ 1 และปรับผู้ประกันเต็มตามสัญญา ต่อมาวันที่ 3 เมษายน 2546 ผู้ประกันยื่นคำร้องขอให้ลดค่าปรับและขอผ่อนชำระค่าปรับเดือนละ 1,000 บาท ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้อง ผู้ประกันอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า อนุญาตให้ผู้ประกันผ่อนชำระค่าปรับเดือนละไม่น้อยกว่า 2,500 บาท นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำสั่งศาลชั้นต้น ผู้ประกันฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "เห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นอนุญาตให้จำเลยที่ 1 ประกันตัวโดยตีราคาประกัน 100,000 บาท เมื่อถึงวันนัดสืบพยานโจทก์นัดแรกจำเลยที่ 1 ไม่มาศาล โดยผู้ประกันอ้างว่าจำเลยที่ 1 ถูกกลุ่มบุคคล 7 ถึง 8 คน จับตัวไปจากบ้านพัก ศาลชั้นต้นไม่เชื่อข้ออ้างของผู้ประกัน ได้ออกหมายจับและปรับนายประกันเต็มตามสัญญาค้ำประกัน ผู้ประกันยื่นคำร้องขอลดค่าปรับ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้อง ผู้ประกันจำเลยที่ 1 ยื่นอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 2 มีคำพิพากษาแก้เป็นว่า อนุญาตให้ผู้ประกันผ่อนชำระค่าปรับเดือนละไม่น้อยกว่า 2,500 บาท นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำสั่งของศาลชั้นต้น ดังนี้ คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ภาค 2 ย่อมถึงที่สุด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119 ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของผู้ประกันจึงเป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้" พิพากษาให้ยกฎีกาผู้ประกัน. (ประจวบ พัชนีรัตนกรณ์-กุลพัชร์ อิทธิธรรมวินิจ-วิเชียร มงคล) แหล่งที่มา เนติบัณฑิตยสภา แผนก หมายเลขคดีดำศาลฎีกา หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้น หมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้น หมายเหตุ

ข้อมูลเพิ่มเติม ดูทั้งหมด

docid

267344

courts

[]

created_at

{
    "$date": {
        "$numberLong": "1778082035043"
    }
}

date

2548

deka_no

657/2548

deka_running_no

657

deka_year

2548

department

แผนก

judges

[
    "ประจวบ พัชนีรัตนกรณ์",
    "กุลพัชร์ อิทธิธรรมวินิจ",
    "วิเชียร มงคล"
]

laws

[
    {
        "law_name": "ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา",
        "law_abbr": "ป.วิ.อ.",
        "sections": [
            "ม. 119"
        ]
    }
]

litigants

[
    {
        "role": "โจทก์",
        "name": "พนักงานอัยการจังหวัดตราด"
    },
    {
        "role": "จำเลย",
        "name": "ผู้ประกันนายสวรรทอง บุตรยศ กับพวก"
    }
]

long_text

คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองในความผิดฐานซ่องโจรตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 210 ในวันที่ 6 ธันวาคม 2544 อันเป็นวันฟ้อง ผู้ประกันยื่นคำร้องขอให้ปล่อยจำเลยที่ 1 ชั่วคราว ศาลชั้นต้นอนุญาตโดยตีราคาหลักประกัน 100,000 บาท ครั้นวันที่ 18 มีนาคม 2544 อันเป็นวันนัดสืบพยานโจทก์นัดแรกจำเลยที่ 1 ไม่มาศาลและผู้ประกันยื่นคำร้องขอผัดส่งตัวจำเลยที่ 1 อ้างว่าจำเลยที่ 1 ถูกกลุ่มบุคคล 7 ถึง 8 คน ร่วมกันจับตัวไปจากบ้านพัก ศาลชั้นต้นไม่เชื่อข้ออ้างจึงออกหมายจับจำเลยที่ 1 และปรับผู้ประกันเต็มตามสัญญา ต่อมาวันที่ 3 เมษายน 2546 ผู้ประกันยื่นคำร้องขอให้ลดค่าปรับและขอผ่อนชำระค่าปรับเดือนละ 1,000 บาท

ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้อง

ผู้ประกันอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า อนุญาตให้ผู้ประกันผ่อนชำระค่าปรับเดือนละไม่น้อยกว่า 2,500 บาท นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำสั่งศาลชั้นต้น

ผู้ประกันฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "เห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นอนุญาตให้จำเลยที่ 1 ประกันตัวโดยตีราคาประกัน 100,000 บาท เมื่อถึงวันนัดสืบพยานโจทก์นัดแรกจำเลยที่ 1 ไม่มาศาล โดยผู้ประกันอ้างว่าจำเลยที่ 1 ถูกกลุ่มบุคคล 7 ถึง 8 คน จับตัวไปจากบ้านพัก ศาลชั้นต้นไม่เชื่อข้ออ้างของผู้ประกัน ได้ออกหมายจับและปรับนายประกันเต็มตามสัญญาค้ำประกัน ผู้ประกันยื่นคำร้องขอลดค่าปรับ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้อง ผู้ประกันจำเลยที่ 1 ยื่นอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 2 มีคำพิพากษาแก้เป็นว่า อนุญาตให้ผู้ประกันผ่อนชำระค่าปรับเดือนละไม่น้อยกว่า 2,500 บาท นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำสั่งของศาลชั้นต้น ดังนี้ คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ภาค 2 ย่อมถึงที่สุด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119 ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของผู้ประกันจึงเป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้"

พิพากษาให้ยกฎีกาผู้ประกัน.

opensearch_id

primary_black_case_no

primary_red_case_no

remark

หมายเหตุ

source

เนติบัณฑิตยสภา

source_raw_file

D:\Apache24\htdocs\deka\deka\raw\initial\000851.html

source_run

initial

supreme_black_case_no

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

type

คำพิพากษาศาลฎีกา

year

2548