คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7670/2547 ฉบับเต็ม

#267419

ข้อความเต็ม

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7670/2547 บริษัทเทรดดิ้งพลัส จำกัด โจทก์ นายอภิชาติ ธรรมาวุฒิชัย กับพวก จำเลย พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 28, มาตรา 62, มาตรา 65 (1), มาตรา 66 พ.ร.บ. คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 28 วรรคหนึ่ง บัญญัติให้นายจ้างจัดให้ลูกจ้างมีวันหยุดประจำสัปดาห์ สัปดาห์หนึ่งไม่น้อยกว่าหนึ่งวัน นายจ้างกับลูกจ้างตกลงกันไว้ในใบสมัครงานว่าลูกจ้าง ไม่มีวันหยุดประจำสัปดาห์ ข้อตกลงจึงขัดต่อบทกฎหมายดังกล่าวซึ่งเป็นกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน และใช้บังคับไม่ได้ ลูกจ้าง ย่อมมีสิทธิได้รับวันหยุดประจำสัปดาห์ จำเลยที่ 1 ไม่มีอำนาจหน้าที่ทำการแทนนายจ้างสำหรับกรณีการจ้าง การให้บำเหน็จ การลดค่าจ้างหรือการเลิกจ้างตาม พ.ร.บ. คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 65 (1) ที่จะทำให้ไม่มีสิทธิได้รับค่าทำงานในวันหยุดตามมาตรา 66 เมื่อจำเลยที่ 1 ทำงานในวันหยุดประจำสัปดาห์ จำเลยที่ 1 ย่อมมีสิทธิได้รับค่าทำงานในวันหยุดดังกล่าวตามมาตรา 62 ___________________________ โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งพนักงานตรวจแรงงานที่ 42/2544 ของจำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 ให้จำเลยทั้งสี่ร่วมกันชำระเงินแก่โจทก์จำนวน 200,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยที่ 1 ถึงจำเลยที่ 4 ให้การขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลาง พิพากษาให้เพิกถอนคำสั่งพนักงานตรวจแรงงานที่ 42/2544 ของจำเลยที่ 4 ส่วนคำขออื่นให้ยก จำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ที่จำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 อุทธรณ์ว่าจำเลยที่ 1 มีสิทธิได้รับค่าทำงานในวันหยุดประจำสัปดาห์นั้น เห็นว่า พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 28 วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า "ให้นายจ้างจัดให้ลูกจ้างมีวันหยุดประจำสัปดาห์ สัปดาห์หนึ่งไม่น้อยกว่าหนึ่งวัน..."ดังนี้ การที่โจทก์กับจำเลยที่ 1 ตกลงกันไว้ในใบสมัครงานว่าจำเลยที่ 1 ไม่มีวันหยุดประจำสัปดาห์จึงขัดต่อบทกฎหมายดังกล่าวซึ่งเป็นกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ข้อตกลงดังกล่าวใช้บังคับไม่ได้ จำเลยที่ 1 ย่อมมีสิทธิได้รับวันหยุดประจำสัปดาห์ เมื่อข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางรับฟังมาปรากฏว่าจำเลยที่ 1 มิใช่ลูกจ้างตามมาตรา 65 (1) อันจะไม่มีสิทธิได้รับค่าทำงานในวันหยุดตามมาตรา 66 ดังนั้น หากจำเลยที่ 1 ทำงานในวันหยุดประจำสัปดาห์ จำเลยที่ 1 ก็มีสิทธิได้รับค่าทำงานในวันหยุดดังกล่าวตามมาตรา 62 ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าจำเลยที่ 1 ไม่มีสิทธิได้รับค่าทำงานในวันหยุดประจำสัปดาห์ด้วยนั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย แต่เนื่องจากศาลแรงงานกลางยังมิได้วินิจฉัยและฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 1 ได้ทำงานในวันหยุดประจำสัปดาห์หรือไม่เพียงใดจึงต้องย้อนสำนวนไปให้ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยในเรื่องดังกล่าวเสียก่อน พิพากษาแก้เป็นว่า ให้เพิกถอนคำสั่งพนักงานตรวจแรงงานที่ 42/2544 ลงวันที่ 19 ธันวาคม 2544 เฉพาะในส่วนที่มีคำสั่งให้โจทก์จ่ายค่าล่วงเวลาในวันทำงานและค่าล่วงเวลาในวันหยุดประจำสัปดาห์ แล้วให้ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงเพิ่มเติมในประเด็นเรื่องการทำงานในวันหยุดดังกล่าว เสร็จแล้วให้ดำเนินการตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 มาตรา 56 วรรคสองและวรรคสาม นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง. (ปราโมทย์ พิพัทธ์ปราโมทย์-อรพินท์ เศรษฐมานิต-วิธวิทย์ หิรัญรุจิพงศ์) ศาลแรงงานกลาง - นางณณัฎฐ์ ธีราทรง แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา แผนก หมายเลขคดีดำศาลฎีกา หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้น หมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้น หมายเหตุ

ข้อมูลเพิ่มเติม ดูทั้งหมด

docid

267419

courts

[
    {
        "court": "ศาลแรงงานกลาง",
        "judge": "นางณณัฎฐ์ ธีราทรง"
    }
]

created_at

{
    "$date": {
        "$numberLong": "1778082037448"
    }
}

date

2547

deka_no

7670/2547

deka_running_no

7670

deka_year

2547

department

แผนก

judges

[
    "ปราโมทย์ พิพัทธ์ปราโมทย์",
    "อรพินท์ เศรษฐมานิต",
    "วิธวิทย์ หิรัญรุจิพงศ์"
]

laws

[
    {
        "law_name": "พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541",
        "law_abbr": "พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541",
        "sections": [
            "ม. 28",
            "ม. 62",
            "ม. 65 (1)",
            "ม. 66"
        ]
    }
]

litigants

[
    {
        "role": "โจทก์",
        "name": "บริษัทเทรดดิ้งพลัส จำกัด"
    },
    {
        "role": "จำเลย",
        "name": "นายอภิชาติ ธรรมาวุฒิชัย กับพวก"
    }
]

long_text

โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งพนักงานตรวจแรงงานที่ 42/2544 ของจำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 ให้จำเลยทั้งสี่ร่วมกันชำระเงินแก่โจทก์จำนวน 200,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ

จำเลยที่ 1 ถึงจำเลยที่ 4 ให้การขอให้ยกฟ้อง

ศาลแรงงานกลาง พิพากษาให้เพิกถอนคำสั่งพนักงานตรวจแรงงานที่ 42/2544 ของจำเลยที่ 4 ส่วนคำขออื่นให้ยก

จำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา

ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ที่จำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 อุทธรณ์ว่าจำเลยที่ 1 มีสิทธิได้รับค่าทำงานในวันหยุดประจำสัปดาห์นั้น เห็นว่า พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 28 วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า "ให้นายจ้างจัดให้ลูกจ้างมีวันหยุดประจำสัปดาห์ สัปดาห์หนึ่งไม่น้อยกว่าหนึ่งวัน..."ดังนี้ การที่โจทก์กับจำเลยที่ 1 ตกลงกันไว้ในใบสมัครงานว่าจำเลยที่ 1 ไม่มีวันหยุดประจำสัปดาห์จึงขัดต่อบทกฎหมายดังกล่าวซึ่งเป็นกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ข้อตกลงดังกล่าวใช้บังคับไม่ได้ จำเลยที่ 1 ย่อมมีสิทธิได้รับวันหยุดประจำสัปดาห์ เมื่อข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางรับฟังมาปรากฏว่าจำเลยที่ 1 มิใช่ลูกจ้างตามมาตรา 65 (1) อันจะไม่มีสิทธิได้รับค่าทำงานในวันหยุดตามมาตรา 66 ดังนั้น หากจำเลยที่ 1 ทำงานในวันหยุดประจำสัปดาห์ จำเลยที่ 1 ก็มีสิทธิได้รับค่าทำงานในวันหยุดดังกล่าวตามมาตรา 62 ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าจำเลยที่ 1 ไม่มีสิทธิได้รับค่าทำงานในวันหยุดประจำสัปดาห์ด้วยนั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย แต่เนื่องจากศาลแรงงานกลางยังมิได้วินิจฉัยและฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 1 ได้ทำงานในวันหยุดประจำสัปดาห์หรือไม่เพียงใดจึงต้องย้อนสำนวนไปให้ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยในเรื่องดังกล่าวเสียก่อน

พิพากษาแก้เป็นว่า ให้เพิกถอนคำสั่งพนักงานตรวจแรงงานที่ 42/2544 ลงวันที่ 19 ธันวาคม 2544 เฉพาะในส่วนที่มีคำสั่งให้โจทก์จ่ายค่าล่วงเวลาในวันทำงานและค่าล่วงเวลาในวันหยุดประจำสัปดาห์ แล้วให้ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงเพิ่มเติมในประเด็นเรื่องการทำงานในวันหยุดดังกล่าว เสร็จแล้วให้ดำเนินการตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 มาตรา 56 วรรคสองและวรรคสาม นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง.

opensearch_id

primary_black_case_no

primary_red_case_no

remark

หมายเหตุ

source

กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

source_raw_file

D:\Apache24\htdocs\deka\deka\raw\initial\000872.html

source_run

initial

supreme_black_case_no

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

type

คำพิพากษาศาลฎีกา

year

2547