คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3057 -ที่ 3058/2548 ฉบับเต็ม

#268037

ข้อความเต็ม

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3057 - 3058/2548 นายพรเทพ ภู่ระหงษ์ กับพวก โจทก์ บริษัทไทฟง อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด จำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 มาตรา 26 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาความคดีแรงงาน พ.ศ.2522 มาตรา 26 มิได้กำหนดให้คู่ความต้องยื่นคำร้องย่นหรือขยายระยะเวลาต่อศาลแรงงานก่อนสิ้นสุดระยะเวลาตามที่กำหนดไว้ แม้ระยะเวลายื่นอุทธรณ์คำพิพากษาของศาลแรงงานกลางจะสิ้นสุดไปแล้ว จำเลยก็ยังมีสิทธิยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ต่อศาลแรงงานกลางได้ ส่วนศาลแรงงานกลางจะมีคำสั่งอนุญาตให้จำเลยขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์หรือไม่ ก็ต้องพิจารณาถึงความจำเป็นหรือเหตุอันจำเป็นของจำเลยว่ามีจริงหรือไม่และเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม ___________________________ คดีทั้งสองสำนวนนี้ ศาลแรงงานกลางสั่งให้รวมพิจารณาเป็นคดีเดียวกัน โดยให้เรียกโจทก์สำนวนแรกว่า โจทก์ที่ 1 เรียกโจทก์สำนวนหลังว่า โจทก์ที่ 2 และเรียกจำเลยทั้งสองสำนวนว่า จำเลย คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ทั้งสองฟ้องขอให้บังคับจำเลยจ่ายเงินค่าจ้างที่ค้างและค่านายหน้า (ค่าคอมมิชชั่น) แก่โจทก์ทั้งสองและคืนเงินประกันแก่โจทก์ที่ 2 ศาลแรงงานกลางพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยจ่ายเงินค่าจ้างที่ค้างแก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 9,000 บาท โจทก์ที่ 2 จำนวน 13,000 บาท จ่ายค่านายหน้าจากการขาย (ค่าคอมมิชชั่น) แก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 6,374.07 บาท โจทก์ที่ 2 จำนวน 10,000 บาท และคืนเงินประกันแก่โจทก์ที่ 2 จำนวน 13,500 บาท ต่อมาวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2547 จำเลยยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่า อ่านคำพิพากษาวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2547 ครบกำหนดยื่นอุทธรณ์วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2547 จำเลยยื่นคำขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์เมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาอุทธรณ์จึงไม่อาจขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ให้ได้ ให้ยกคำร้อง จำเลยอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์ของจำเลยว่า คำสั่งของศาลแรงงานกลางที่ยกคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ชอบหรือไม่ เห็นว่า พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 มาตรา 26 บัญญัติว่า "ระยะเวลาตามที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัตินี้หรือตามที่ศาลแรงงานได้กำหนด ศาลแรงงานมีอำนาจย่นหรือขยายได้ตามความจำเป็นและเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม" บทบัญญัติดังกล่าวมิได้กำหนดให้คู่ความต้องยื่นคำร้องต่อศาลแรงงานก่อนสิ้นสุดระยะเวลาตามที่กำหนดไว้ แม้ระยะเวลายื่นอุทธรณ์คำพิพากษาของศาลแรงงานกลางในคดีนี้จะสิ้นสุดไปแล้ว จำเลยก็ยังมีสิทธิยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ต่อศาลแรงงานกลางได้ ส่วนศาลแรงงานกลางจะมีคำสั่งอนุญาตให้จำเลยขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์หรือไม่เพียงใด ก็ต้องพิจารณาถึงความจำเป็นหรือเหตุอันจำเป็นของจำเลยว่ามีจริงหรือไม่เพียงใด และเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม การที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่าจำเลยยื่นคำขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์เมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาอุทธรณ์ แล้วยกคำร้องโดยมิได้พิจารณาถึงเหตุผลความจำเป็นและเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรมตามคำร้องของจำเลยจึงไม่ถูกต้อง อุทธรณ์ของจำเลยฟังขึ้น" พิพากษายกคำสั่งของศาลแรงงานกลางที่ให้ยกคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ของจำเลยฉบับลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2547 ให้ศาลแรงงานกลางไต่สวนเหตุแห่งความจำเป็นตามคำร้องของจำเลย แล้วมีคำสั่งใหม่ตามรูปคดี (พิทยา บุญชู-ชวลิต ยอดเณร-จรัส พวงมณี) แหล่งที่มา เนติบัณฑิตยสภา แผนก หมายเลขคดีดำศาลฎีกา หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้น หมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้น หมายเหตุ พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 มาตรา 26 ต่างกับประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 23 ที่ไม่ได้กำหนดเวลาในการยื่นคำร้องขอย่นหรือขยายระยะเวลาไว้ว่าจะต้องยื่นคำร้องก่อนสิ้นสุดกำหนดระยะเวลา จึงมีสิทธิยื่นคำร้องขอภายหลังจากที่สิ้นสุดกำหนดระยะแล้วได้และไม่ต้องมีเหตุสุดวิสัยที่ไม่สามารถยื่นคำร้องก่อนสิ้นสุดกำหนดระยะเวลาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 23 ด้วย ไพโรจน์ วายุภาพ

ข้อมูลเพิ่มเติม ดูทั้งหมด

docid

268037

courts

[]

created_at

{
    "$date": {
        "$numberLong": "1778082031665"
    }
}

date

2548

deka_no

3058/2548

deka_running_no

3058

deka_year

2548

department

แผนก

judges

[
    "พิทยา บุญชู",
    "ชวลิต ยอดเณร",
    "จรัส พวงมณี"
]

laws

[
    {
        "law_name": "พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522",
        "law_abbr": "พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522",
        "sections": [
            "ม. 26"
        ]
    }
]

litigants

[
    {
        "role": "โจทก์",
        "name": "นายพรเทพ ภู่ระหงษ์ กับพวก"
    },
    {
        "role": "จำเลย",
        "name": "บริษัทไทฟง อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด"
    }
]

long_text

คดีทั้งสองสำนวนนี้ ศาลแรงงานกลางสั่งให้รวมพิจารณาเป็นคดีเดียวกัน โดยให้เรียกโจทก์สำนวนแรกว่า โจทก์ที่ 1 เรียกโจทก์สำนวนหลังว่า โจทก์ที่ 2 และเรียกจำเลยทั้งสองสำนวนว่า จำเลย

คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ทั้งสองฟ้องขอให้บังคับจำเลยจ่ายเงินค่าจ้างที่ค้างและค่านายหน้า (ค่าคอมมิชชั่น) แก่โจทก์ทั้งสองและคืนเงินประกันแก่โจทก์ที่ 2 ศาลแรงงานกลางพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยจ่ายเงินค่าจ้างที่ค้างแก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 9,000 บาท โจทก์ที่ 2 จำนวน 13,000 บาท จ่ายค่านายหน้าจากการขาย (ค่าคอมมิชชั่น) แก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 6,374.07 บาท โจทก์ที่ 2 จำนวน 10,000 บาท และคืนเงินประกันแก่โจทก์ที่ 2 จำนวน 13,500 บาท

ต่อมาวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2547 จำเลยยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์

ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่า อ่านคำพิพากษาวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2547 ครบกำหนดยื่นอุทธรณ์วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2547 จำเลยยื่นคำขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์เมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาอุทธรณ์จึงไม่อาจขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ให้ได้ ให้ยกคำร้อง

จำเลยอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลฎีกา

ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์ของจำเลยว่า คำสั่งของศาลแรงงานกลางที่ยกคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ชอบหรือไม่ เห็นว่า พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 มาตรา 26 บัญญัติว่า "ระยะเวลาตามที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัตินี้หรือตามที่ศาลแรงงานได้กำหนด ศาลแรงงานมีอำนาจย่นหรือขยายได้ตามความจำเป็นและเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม" บทบัญญัติดังกล่าวมิได้กำหนดให้คู่ความต้องยื่นคำร้องต่อศาลแรงงานก่อนสิ้นสุดระยะเวลาตามที่กำหนดไว้ แม้ระยะเวลายื่นอุทธรณ์คำพิพากษาของศาลแรงงานกลางในคดีนี้จะสิ้นสุดไปแล้ว จำเลยก็ยังมีสิทธิยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ต่อศาลแรงงานกลางได้ ส่วนศาลแรงงานกลางจะมีคำสั่งอนุญาตให้จำเลยขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์หรือไม่เพียงใด ก็ต้องพิจารณาถึงความจำเป็นหรือเหตุอันจำเป็นของจำเลยว่ามีจริงหรือไม่เพียงใด และเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม การที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่าจำเลยยื่นคำขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์เมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาอุทธรณ์ แล้วยกคำร้องโดยมิได้พิจารณาถึงเหตุผลความจำเป็นและเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรมตามคำร้องของจำเลยจึงไม่ถูกต้อง อุทธรณ์ของจำเลยฟังขึ้น"

พิพากษายกคำสั่งของศาลแรงงานกลางที่ให้ยกคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ของจำเลยฉบับลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2547 ให้ศาลแรงงานกลางไต่สวนเหตุแห่งความจำเป็นตามคำร้องของจำเลย แล้วมีคำสั่งใหม่ตามรูปคดี

opensearch_id

primary_black_case_no

primary_red_case_no

remark

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 มาตรา 26 ต่างกับประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 23 ที่ไม่ได้กำหนดเวลาในการยื่นคำร้องขอย่นหรือขยายระยะเวลาไว้ว่าจะต้องยื่นคำร้องก่อนสิ้นสุดกำหนดระยะเวลา จึงมีสิทธิยื่นคำร้องขอภายหลังจากที่สิ้นสุดกำหนดระยะแล้วได้และไม่ต้องมีเหตุสุดวิสัยที่ไม่สามารถยื่นคำร้องก่อนสิ้นสุดกำหนดระยะเวลาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 23 ด้วย ไพโรจน์ วายุภาพ

source

เนติบัณฑิตยสภา

source_raw_file

D:\Apache24\htdocs\deka\deka\raw\initial\000820.html

source_run

initial

supreme_black_case_no

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

type

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3057 -

year

2548