คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4167/2548 ฉบับเต็ม

#271385

ข้อความเต็ม

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4167/2548 บริษัทฟิวเจอร์เทคนิค เอ็ดดูเคชั่น จำกัด โจทก์ นางสาวพิไลพร ใจมั่น จำเลย พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 17 วรรคสอง แม้สัญญาจ้างแรงงานจะกำหนดระยะเวลาการจ้างไว้ 1 ปี แต่ในข้อ 2 ของสัญญามีข้อความว่า นายจ้างจัดให้มีระยะเวลาทดลองงานเป็นระยะเวลา 4 เดือน นับแต่วันทำสัญญา หากนายจ้างเห็นว่าความรู้ความสามารถ ฝีมือหรือความเอาใจใส่ของลูกจ้างไม่เป็นที่น่าพอใจ นายจ้างมีสิทธิบอกเลิกสัญญาฉบับนี้ในเวลาใด ๆ ในระหว่างอายุสัญญาทดลองงานก็ได้ เช่นนี้ ย่อมหมายถึงโจทก์ตกลงจ้างให้จำเลยทำงานโดยมีเวลาทดลองงาน 4 เดือน หากจำเลยผ่านการทดลองงานโจทก์จะจ้างต่อไป ถ้าหากไม่ผ่านการทดลองงานโจทก์มีสิทธิเลิกจ้างได้ ซึ่งไม่แน่นอนว่าสัญญาจ้างจะสิ้นสุดลงเมื่อใด จึงเป็นสัญญาจ้างที่ไม่มีกำหนดระยะเวลาตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานฯ มาตรา 17 วรรคสอง ___________________________ โจทก์ฟ้องว่า โจทก์จ้างจำเลยเข้าทำงานในตำแหน่งเจ้าหน้าที่แนะนำหลักสูตรมีกำหนดระยะเวลา 1 ปี จำเลยละทิ้งหน้าที่โดยไม่มาทำงาน และไม่ได้ลาออกให้ถูกต้อง การกระทำของจำเลยเป็นการทำงานไม่ครบระยะเวลาตามที่ตกลงกันไว้เป็นการผิดสัญญา ทำให้โจทก์ต้องเสียค่าใช้จ่ายฝึกอบรมพนักงานคนใหม่แทนจำเลยและเสียเวลาในการดำเนินธุรกิจ ขอให้บังคับจำเลยชดใช้เงิน 83,114.25 บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยขาดนัด ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 16,198.86 บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "...แม้ในสัญญาจ้างแรงงานจะกำหนดระยะเวลาการจ้างไว้ 1 ปี เริ่มตั้งแต่วันที่ 8 มิถุนายน 2546 สิ้นสุดวันที่ 9 มิถุนายน 2547 ก็ตาม แต่ในข้อ 2 ของสัญญาจ้างฉบับดังกล่าวก็มีข้อความว่า นายจ้างจัดให้มีระยะเวลาทดลองงานเป็นระยะเวลา 4 เดือน นับแต่วันทำสัญญา ข้อ 2.1 หากนายจ้างเห็นว่าความรู้ความสามารถ ฝีมือหรือความเอาใจใส่ของลูกจ้างไม่เป็นที่น่าพอใจ นายจ้างมีสิทธิบอกเลิกสัญญาฉบับนี้ในเวลาใด ๆ ในระหว่างอายุสัญญาทดลองงานก็ได้ ข้อ 2.2 เมื่อกำหนดเวลาตามข้อ 2 สิ้นสุดลง นายจ้างต้องแจ้งให้ลูกจ้างทราบในทันทีว่าจะจ้างลูกจ้างต่อไปหรือไม่ ถ้าหากนายจ้างไม่แจ้งความดังกล่าวให้ลูกจ้างทราบ ให้ถือว่านายจ้างจ้างลูกจ้างทำงานในตำแหน่งนั้นต่อไปตามกำหนดระยะเวลาในข้อ 1 ดังนั้น การที่โจทก์จ้างจำเลยโดยมีกำหนดเวลาทดลองงาน 4 เดือน และกำหนดไว้ในสัญญาด้วยว่าโจทก์มีสิทธิบอกเลิกสัญญาฉบับนี้ในเวลาใด ๆ ในระหว่างอายุสัญญาทดลองงานได้ย่อมหมายถึงโจทก์ตกลงจ้างให้จำเลยทำงานโดยมีเวลาทดลองงาน 4 เดือน หากจำเลยผ่านการทดลองงานโจทก์จะจ้างต่อไป ถ้าหากไม่ผ่านการทดลองงานโจทก์มีสิทธิเลิกจ้างได้ ซึ่งไม่แน่นอนว่าสัญญาจ้างจะสิ้นสุดลงเมื่อใด สัญญาจ้างแรงงานตามเอกสารหมาย จ. 4 จึงเป็นสัญญาจ้างที่ไม่มีกำหนดระยะเวลาตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 17 วรรคสอง ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า การที่จำเลยได้ออกจากงานเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม 2546 ซึ่งอยู่ในระหว่างระยะเวลาทดลองงาน ก็ไม่ทำให้จำเลยตกเป็นผู้ผิดสัญญาจ้างเพราะเหตุออกจากงานก่อนครบกำหนดระยะเวลาตามสัญญาจ้างอันจะทำให้โจทก์มีสิทธิเรียกร้องเอาเบี้ยปรับจากจำเลยได้นั้น ชอบแล้ว" พิพากษายืน (วิเทพ พัชรภิญโญพงศ์-ชวลิต ยอดเณร-วิธวิทย์ หิรัญรุจิพงศ์) แหล่งที่มา สำนักวิชาการ แผนก หมายเลขคดีดำศาลฎีกา หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้น หมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้น หมายเหตุ

ข้อมูลเพิ่มเติม ดูทั้งหมด

docid

271385

courts

[]

created_at

{
    "$date": {
        "$numberLong": "1778082030568"
    }
}

date

2548

deka_no

4167/2548

deka_running_no

4167

deka_year

2548

department

แผนก

judges

[
    "วิเทพ พัชรภิญโญพงศ์",
    "ชวลิต ยอดเณร",
    "วิธวิทย์ หิรัญรุจิพงศ์"
]

laws

[
    {
        "law_name": "พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541",
        "law_abbr": "พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541",
        "sections": [
            "ม. 17 วรรคสอง"
        ]
    }
]

litigants

[
    {
        "role": "โจทก์",
        "name": "บริษัทฟิวเจอร์เทคนิค เอ็ดดูเคชั่น จำกัด"
    },
    {
        "role": "จำเลย",
        "name": "นางสาวพิไลพร ใจมั่น"
    }
]

long_text

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์จ้างจำเลยเข้าทำงานในตำแหน่งเจ้าหน้าที่แนะนำหลักสูตรมีกำหนดระยะเวลา 1 ปี จำเลยละทิ้งหน้าที่โดยไม่มาทำงาน และไม่ได้ลาออกให้ถูกต้อง การกระทำของจำเลยเป็นการทำงานไม่ครบระยะเวลาตามที่ตกลงกันไว้เป็นการผิดสัญญา ทำให้โจทก์ต้องเสียค่าใช้จ่ายฝึกอบรมพนักงานคนใหม่แทนจำเลยและเสียเวลาในการดำเนินธุรกิจ ขอให้บังคับจำเลยชดใช้เงิน 83,114.25 บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์

จำเลยขาดนัด

ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 16,198.86 บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์

โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา

ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "...แม้ในสัญญาจ้างแรงงานจะกำหนดระยะเวลาการจ้างไว้ 1 ปี เริ่มตั้งแต่วันที่ 8 มิถุนายน 2546 สิ้นสุดวันที่ 9 มิถุนายน 2547 ก็ตาม แต่ในข้อ 2 ของสัญญาจ้างฉบับดังกล่าวก็มีข้อความว่า นายจ้างจัดให้มีระยะเวลาทดลองงานเป็นระยะเวลา 4 เดือน นับแต่วันทำสัญญา ข้อ 2.1 หากนายจ้างเห็นว่าความรู้ความสามารถ ฝีมือหรือความเอาใจใส่ของลูกจ้างไม่เป็นที่น่าพอใจ นายจ้างมีสิทธิบอกเลิกสัญญาฉบับนี้ในเวลาใด ๆ ในระหว่างอายุสัญญาทดลองงานก็ได้ ข้อ 2.2 เมื่อกำหนดเวลาตามข้อ 2 สิ้นสุดลง นายจ้างต้องแจ้งให้ลูกจ้างทราบในทันทีว่าจะจ้างลูกจ้างต่อไปหรือไม่ ถ้าหากนายจ้างไม่แจ้งความดังกล่าวให้ลูกจ้างทราบ ให้ถือว่านายจ้างจ้างลูกจ้างทำงานในตำแหน่งนั้นต่อไปตามกำหนดระยะเวลาในข้อ 1 ดังนั้น การที่โจทก์จ้างจำเลยโดยมีกำหนดเวลาทดลองงาน 4 เดือน และกำหนดไว้ในสัญญาด้วยว่าโจทก์มีสิทธิบอกเลิกสัญญาฉบับนี้ในเวลาใด ๆ ในระหว่างอายุสัญญาทดลองงานได้ย่อมหมายถึงโจทก์ตกลงจ้างให้จำเลยทำงานโดยมีเวลาทดลองงาน 4 เดือน หากจำเลยผ่านการทดลองงานโจทก์จะจ้างต่อไป ถ้าหากไม่ผ่านการทดลองงานโจทก์มีสิทธิเลิกจ้างได้ ซึ่งไม่แน่นอนว่าสัญญาจ้างจะสิ้นสุดลงเมื่อใด สัญญาจ้างแรงงานตามเอกสารหมาย จ. 4 จึงเป็นสัญญาจ้างที่ไม่มีกำหนดระยะเวลาตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 17 วรรคสอง ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า การที่จำเลยได้ออกจากงานเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม 2546 ซึ่งอยู่ในระหว่างระยะเวลาทดลองงาน ก็ไม่ทำให้จำเลยตกเป็นผู้ผิดสัญญาจ้างเพราะเหตุออกจากงานก่อนครบกำหนดระยะเวลาตามสัญญาจ้างอันจะทำให้โจทก์มีสิทธิเรียกร้องเอาเบี้ยปรับจากจำเลยได้นั้น ชอบแล้ว"

พิพากษายืน

opensearch_id

primary_black_case_no

primary_red_case_no

remark

หมายเหตุ

source

สำนักวิชาการ

source_raw_file

D:\Apache24\htdocs\deka\deka\raw\initial\000810.html

source_run

initial

supreme_black_case_no

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

type

คำพิพากษาศาลฎีกา

year

2548