คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4029/2548 ฉบับเต็ม

#271750
ข้อความเต็ม
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4029/2548 นายฤทธิชัย เพชรประเสริฐ โจทก์ นายโชคชัย เพชรประเสริฐ จำเลย พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 123, มาตรา 124, มาตรา 125 วรรคแรก, มาตรา 125 วรรคสอง โจทก์ได้ยื่นคำร้องต่อพนักงานตรวจแรงงานตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานฯ มาตรา 123 และพนักงานตรวจแรงงานได้มีคำสั่งตามมาตรา 124 ให้จำเลยจ่ายค่าจ้างแก่โจทก์แล้ว เมื่อจำเลยมิได้นำคดีไปสู่ศาลภายในกำหนด 30 วัน นับแต่วันทราบคำสั่ง คำสั่งของพนักงานตรวจแรงงานดังกล่าวย่อมเป็นที่สุดตามมาตรา 125 วรรคสอง และผูกพันจำเลยให้ต้องปฏิบัติตาม จำเลยจะอุทธรณ์ว่ายังมีประเด็นที่ศาลแรงงานภาค 9 ต้องวินิจฉัยว่าโจทก์กับจำเลยเป็นลูกจ้างนายจ้างกันเสียก่อน ซึ่งเป็นการโต้แย้งคำสั่งของพนักงานตรวจแรงงานอันถึงที่สุดแล้วหาได้ไม่ ___________________________ โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลย จำเลยค้างค่าจ้างและค่าส่วนแบ่งจากมูลค่าสัตว์น้ำที่จับได้รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 119,408 บาท โจทก์ทวงถามแต่จำเลยเพิกเฉย จึงไปยื่นคำร้องต่อพนักงานตรวจแรงงาน พนักงานตรวจแรงงานมีคำสั่งให้จำเลยจ่ายเงินจำนวน 119,408 บาท แก่โจทก์ จำเลยทราบคำสั่งแล้วไม่ปฏิบัติตาม คำสั่งพนักงานตรวจสอบแรงงานถึงที่สุด ขอให้บังคับจำเลยชำระเงินจำนวน 119,408 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันฟ้องไปจนกว่าชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง โจทก์กับจำเลยเป็นหุ้นส่วนกันไม่ใช่นายจ้างลูกจ้าง และคำสั่งของพนักงานตรวจแรงงานไม่ชอบ ขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานภาค 9 พิพากษาให้จำเลยชำระเงินจำนวน 119,408 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันฟ้องไปจนกว่าชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยซึ่งเป็นนายจ้างจ่ายค่าจ้างตามคำสั่งของพนักงานตรวจแรงงานที่ได้มีคำสั่งตามคำร้องของโจทก์ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 123 เมื่อพนักงานตรวจแรงงานมีคำสั่งตามมาตรา 124 ให้จำเลยจ่ายค่าจ้างแก่โจทก์แล้ว จำเลยมิได้นำคดีไปสู่ศาลภายในกำหนดสามสิบวันนับแต่วันทราบคำสั่งตามมาตรา 125 วรรคหนึ่ง คำสั่งของพนักงานตรวจแรงงานดังกล่าวย่อมเป็นที่สุดตามมาตรา 125 วรรคสอง และผูกพันจำเลยให้ต้องปฏิบัติตาม การที่ศาลแรงงานภาค 9 มีคำสั่งให้งดสืบพยานโจทก์และพยานจำเลย แล้วพิพากษาให้จำเลยชำระเงินแก่โจทก์ตามฟ้องจึงชอบแล้ว จำเลยจะอุทธรณ์ว่ายังมีประเด็นที่ศาลแรงงานภาค 9 ต้องวินิจฉัยว่า โจทก์กับจำเลยเป็นลูกจ้างนายจ้างกันเสียก่อน ซึ่งเป็นการโต้แย้งคำสั่งของพนักงานตรวจแรงงานอันถึงที่สุดแล้วหาได้ไม่ อุทธรณ์ของจำเลยฟังไม่ขึ้น" พิพากษายืน (รัตน กองแก้ว-วิชัย วิวิตเสวี-วิธวิทย์ หิรัญรุจิพงศ์) แหล่งที่มา สำนักวิชาการ แผนก หมายเลขคดีดำศาลฎีกา หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้น หมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้น หมายเหตุ
ข้อมูลเพิ่มเติม ดูทั้งหมด
docid
271750
courts
[]
created_at
{
    "$date": {
        "$numberLong": "1778082030783"
    }
}
date
2548
deka_no
4029/2548
deka_running_no
4029
deka_year
2548
department
แผนก
judges
[
    "รัตน กองแก้ว",
    "วิชัย วิวิตเสวี",
    "วิธวิทย์ หิรัญรุจิพงศ์"
]
laws
[
    {
        "law_name": "พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541",
        "law_abbr": "พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541",
        "sections": [
            "ม. 123",
            "ม. 124",
            "ม. 125 วรรคแรก",
            "ม. 125 วรรคสอง"
        ]
    }
]
litigants
[
    {
        "role": "โจทก์",
        "name": "นายฤทธิชัย เพชรประเสริฐ"
    },
    {
        "role": "จำเลย",
        "name": "นายโชคชัย เพชรประเสริฐ"
    }
]
long_text
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลย จำเลยค้างค่าจ้างและค่าส่วนแบ่งจากมูลค่าสัตว์น้ำที่จับได้รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 119,408 บาท โจทก์ทวงถามแต่จำเลยเพิกเฉย จึงไปยื่นคำร้องต่อพนักงานตรวจแรงงาน พนักงานตรวจแรงงานมีคำสั่งให้จำเลยจ่ายเงินจำนวน 119,408 บาท แก่โจทก์ จำเลยทราบคำสั่งแล้วไม่ปฏิบัติตาม คำสั่งพนักงานตรวจสอบแรงงานถึงที่สุด ขอให้บังคับจำเลยชำระเงินจำนวน 119,408 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันฟ้องไปจนกว่าชำระเสร็จแก่โจทก์

จำเลยให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง โจทก์กับจำเลยเป็นหุ้นส่วนกันไม่ใช่นายจ้างลูกจ้าง และคำสั่งของพนักงานตรวจแรงงานไม่ชอบ ขอให้ยกฟ้อง

ศาลแรงงานภาค 9 พิพากษาให้จำเลยชำระเงินจำนวน 119,408 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันฟ้องไปจนกว่าชำระเสร็จแก่โจทก์

จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา

ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยซึ่งเป็นนายจ้างจ่ายค่าจ้างตามคำสั่งของพนักงานตรวจแรงงานที่ได้มีคำสั่งตามคำร้องของโจทก์ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 123 เมื่อพนักงานตรวจแรงงานมีคำสั่งตามมาตรา 124 ให้จำเลยจ่ายค่าจ้างแก่โจทก์แล้ว จำเลยมิได้นำคดีไปสู่ศาลภายในกำหนดสามสิบวันนับแต่วันทราบคำสั่งตามมาตรา 125 วรรคหนึ่ง คำสั่งของพนักงานตรวจแรงงานดังกล่าวย่อมเป็นที่สุดตามมาตรา 125 วรรคสอง และผูกพันจำเลยให้ต้องปฏิบัติตาม การที่ศาลแรงงานภาค 9 มีคำสั่งให้งดสืบพยานโจทก์และพยานจำเลย แล้วพิพากษาให้จำเลยชำระเงินแก่โจทก์ตามฟ้องจึงชอบแล้ว จำเลยจะอุทธรณ์ว่ายังมีประเด็นที่ศาลแรงงานภาค 9 ต้องวินิจฉัยว่า โจทก์กับจำเลยเป็นลูกจ้างนายจ้างกันเสียก่อน ซึ่งเป็นการโต้แย้งคำสั่งของพนักงานตรวจแรงงานอันถึงที่สุดแล้วหาได้ไม่ อุทธรณ์ของจำเลยฟังไม่ขึ้น"

พิพากษายืน
opensearch_id
primary_black_case_no
primary_red_case_no
remark
หมายเหตุ
source
สำนักวิชาการ
source_raw_file
D:\Apache24\htdocs\deka\deka\raw\initial\000812.html
source_run
initial
supreme_black_case_no
หมายเลขคดีดำศาลฎีกา
type
คำพิพากษาศาลฎีกา
year
2548