คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6723/2548 ฉบับเต็ม

#272444

ข้อความเต็ม

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6723/2548 พนักงานอัยการจังหวัดศรีสะเกษ โจทก์ ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) โจทก์ร่วม นายชาตรี อาจสาลี จำเลย ป.วิ.อ. มาตรา 2 (11), มาตรา 120, มาตรา 121 การรวบรวมพยานหลักฐาน ซึ่งพนักงานสอบสวนได้ทำไปเกี่ยวกับความผิดที่โจทก์ร่วมร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวนกล่าวหาจำเลยว่ากระทำผิดฐานยักยอกนั้นถือเป็นการสอบสวนตาม ป.วิ.อ. มาตรา 2 (11) ซึ่งการสอบสวนดำเนินคดีแก่จำเลยในความผิดฐานใดเป็นอำนาจของพนักงานสอบสวนที่จะดำเนินการไปตามข้อเท็จจริงที่ปรากฏจากการสอบสวน เมื่อข้อเท็จจริงที่ได้จากการสอบสวนปรากฏว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานลักทรัพย์ก็ไม่ทำให้การสอบสวนที่กระทำไปแล้วเสียไป การสอบสวนจึงชอบด้วยกฎหมาย ___________________________ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 และให้จำเลยคืนเงินสดจำนวน 870,000 บาท แก่ผู้เสียหาย จำเลยให้การปฏิเสธ ระหว่างพิจารณา ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) ผู้เสียหายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 (11) วรรคแรก จำคุก 4 ปี ทางนำสืบของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้จำเลยหนึ่งในสามตามมาตรา 78 คงจำคุก 2 ปี 8 เดือน ให้จำเลยคืนเงินสดจำนวน 870,000 บาท แก่โจทก์ร่วม จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังยุติว่า ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) โจทก์ร่วมมอบอำนาจให้นายวีระพงษ์ พลศักดิ์ ร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวนเพื่อดำเนินคดีแก่จำเลย นายวีระพงษ์ได้ร้องทุกข์ต่อร้อยตำรวจโทสังวาลย์ รางสถิตย์ พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ เมื่อวันที่ 21 กันยายน 2541 กล่าวหาจำเลยว่ายักยอกเงินจำนวน 870,000 บาท ของโจทก์ร่วม พนักงานสอบสวนแจ้งข้อหาจำเลยว่ายักยอก ต่อมาพนักงานอัยการฟ้องจำเลยในฐานความผิดลักทรัพย์ที่เป็นของนายจ้าง มีปัญหาแต่เฉพาะข้อกฎหมายต้องวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยว่าโจทก์ฟ้องคดีโดยมีการสอบสวนโดยชอบแล้วหรือไม่ เห็นว่า โจทก์ร่วมร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวนกล่าวหาจำเลยว่ากระทำผิดฐานยักยอก การรวบรวมพยานหลักฐานซึ่งพนักงานสอบสวนได้ทำไปเกี่ยวกับความผิดที่กล่าวหาถือเป็นการสอบสวนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2 (11) การสอบสวนดำเนินคดีแก่จำเลยในความผิดฐานใดเป็นอำนาจของพนักงานสอบสวนที่จะดำเนินการไปตามข้อเท็จจริงที่ปรากฏจากการสอบสวน เมื่อข้อเท็จจริงที่ได้จากการสอบสวนปรากฏว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานลักทรัพย์ก็ไม่ทำให้การสอบสวนที่กระทำไปแล้วเสียไป การสอบสวนจึงชอบแล้ว ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษามานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น" พิพากษายืน (ธาดา กษิตินนท์-พีรพล พิชยวัฒน์-ฐานันท์ วรรณโกวิท) แหล่งที่มา สำนักวิชาการ แผนก หมายเลขคดีดำศาลฎีกา หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้น หมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้น หมายเหตุ

ข้อมูลเพิ่มเติม ดูทั้งหมด

docid

272444

courts

[]

created_at

{
    "$date": {
        "$numberLong": "1778082028141"
    }
}

date

2548

deka_no

6723/2548

deka_running_no

6723

deka_year

2548

department

แผนก

judges

[
    "ธาดา กษิตินนท์",
    "พีรพล พิชยวัฒน์",
    "ฐานันท์ วรรณโกวิท"
]

laws

[
    {
        "law_name": "ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา",
        "law_abbr": "ป.วิ.อ.",
        "sections": [
            "ม. 2 (11)",
            "ม. 120",
            "ม. 121"
        ]
    }
]

litigants

[
    {
        "role": "โจทก์",
        "name": "พนักงานอัยการจังหวัดศรีสะเกษ"
    },
    {
        "role": "โจทก์ร่วม",
        "name": "ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน)"
    },
    {
        "role": "จำเลย",
        "name": "นายชาตรี อาจสาลี"
    }
]

long_text

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 และให้จำเลยคืนเงินสดจำนวน 870,000 บาท แก่ผู้เสียหาย

จำเลยให้การปฏิเสธ

ระหว่างพิจารณา ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) ผู้เสียหายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาต

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 (11) วรรคแรก จำคุก 4 ปี ทางนำสืบของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้จำเลยหนึ่งในสามตามมาตรา 78 คงจำคุก 2 ปี 8 เดือน ให้จำเลยคืนเงินสดจำนวน 870,000 บาท แก่โจทก์ร่วม

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืน

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังยุติว่า ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) โจทก์ร่วมมอบอำนาจให้นายวีระพงษ์ พลศักดิ์ ร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวนเพื่อดำเนินคดีแก่จำเลย นายวีระพงษ์ได้ร้องทุกข์ต่อร้อยตำรวจโทสังวาลย์ รางสถิตย์ พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ เมื่อวันที่ 21 กันยายน 2541 กล่าวหาจำเลยว่ายักยอกเงินจำนวน 870,000 บาท ของโจทก์ร่วม พนักงานสอบสวนแจ้งข้อหาจำเลยว่ายักยอก ต่อมาพนักงานอัยการฟ้องจำเลยในฐานความผิดลักทรัพย์ที่เป็นของนายจ้าง มีปัญหาแต่เฉพาะข้อกฎหมายต้องวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยว่าโจทก์ฟ้องคดีโดยมีการสอบสวนโดยชอบแล้วหรือไม่ เห็นว่า โจทก์ร่วมร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวนกล่าวหาจำเลยว่ากระทำผิดฐานยักยอก การรวบรวมพยานหลักฐานซึ่งพนักงานสอบสวนได้ทำไปเกี่ยวกับความผิดที่กล่าวหาถือเป็นการสอบสวนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2 (11) การสอบสวนดำเนินคดีแก่จำเลยในความผิดฐานใดเป็นอำนาจของพนักงานสอบสวนที่จะดำเนินการไปตามข้อเท็จจริงที่ปรากฏจากการสอบสวน เมื่อข้อเท็จจริงที่ได้จากการสอบสวนปรากฏว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานลักทรัพย์ก็ไม่ทำให้การสอบสวนที่กระทำไปแล้วเสียไป การสอบสวนจึงชอบแล้ว ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษามานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น"

พิพากษายืน

opensearch_id

primary_black_case_no

primary_red_case_no

remark

หมายเหตุ

source

สำนักวิชาการ

source_raw_file

D:\Apache24\htdocs\deka\deka\raw\initial\000787.html

source_run

initial

supreme_black_case_no

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

type

คำพิพากษาศาลฎีกา

year

2548