คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8098/2543 ฉบับเต็ม

#35035

ข้อความเต็ม

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8098/2543 บริษัทการ์ตูนเอ็นจิเนียริ่ง จำกัด โจทก์ นายสมชาย แซ่เหลา กับพวก จำเลย ป.วิ.พ. มาตรา 179, มาตรา 246 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 มาตรา 31 พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มิได้บัญญัติถึงการแก้ไขเพิ่มเติมคำฟ้องอุทธรณ์ไว้โดยเฉพาะจึงต้องนำบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 179 ประกอบมาตรา 246 มาใช้บังคับโดยอนุโลมตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31 ศาลแรงงานมิได้รับคำฟ้องอุทธรณ์ของจำเลย จึงไม่มีตัวคำฟ้องอุทธรณ์ที่จำเลยจะต้องขอแก้ไขเพิ่มเติม จำเลยย่อมไม่อาจขอขยาย ระยะเวลาอุทธรณ์ออกไปเพื่อการขอแก้ไขเพิ่มเติมคำฟ้องอุทธรณ์ได้ ___________________________ คดีสืบเนื่องมาจากศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน 181,212 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ โดยศาลแรงงานกลางอ่านคำพิพากษาเมื่อวันที่ 18 เมษายน 2543 ต่อมาวันที่ 1 พฤษภาค 2543 จำเลยที่ 2ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ออกไปอีก 10 วัน นับแต่วันที่4 พฤษภาคม 2543 ถึงวันที่ 13 พฤษภาคม 2543 ศาลแรงงานกลางอนุญาตให้ขยายเวลายื่นอุทธรณ์ตามขอ ครั้นวันที่ 12 พฤษภาคม 2543จำเลยที่ 2 นำคำฟ้องอุทธรณ์มายื่นแต่ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับเพราะเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงและเป็นข้อที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลแรงงานกลาง วันที่ 16 พฤษภาคม 2543 จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องว่า จำเลยที่ 2 ประสงค์จะอุทธรณ์ต่อไปโดยขอแก้ไขคำฟ้องอุทธรณ์ที่ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับให้ถูกต้อง แต่ไม่สามารถจะทำได้ทันภายในวันที่ 16 พฤษภาคม2543 ซึ่งเป็นวันสุดท้ายที่ครบกำหนดยื่นอุทธรณ์ จึงขอขยายระยะเวลาเพื่อแก้ไขคำฟ้องอุทธรณ์ออกไปอีก 5 วันนับแต่วันที่ 17 พฤษภาคม 2543ถึงวันที่ 21 พฤษภาคม 2543 ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่า ล่วงเลยระยะเวลาที่ศาลอนุญาตให้ขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์แล้ว จึงมีคำสั่งยกคำร้อง จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มิได้บัญญัติถึงการแก้ไขเพิ่มเติมคำฟ้องอุทธรณ์ไว้โดยเฉพาะ จึงต้องนำบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 179 ประกอบมาตรา 246มาใช้บังคับโดยอนุโลมตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31 คือต้องเป็นกรณีที่ศาลแรงงานกลางสั่งรับคำฟ้องอุทธรณ์ไว้แล้วแต่จำเป็นต้องแก้ไขเพิ่มเติมจึงจะกระทำได้ คดีนี้เมื่อศาลแรงงานกลางมิได้รับคำฟ้องอุทธรณ์ของจำเลยที่ 2 จึงไม่มีตัวคำฟ้องอุทธรณ์ที่จำเลยที่ 2 จะต้องขอแก้ไขเพิ่มเติม จำเลยที่ 2 จึงไม่อาจขอขยายระยะเวลาอุทธรณ์ออกไปอีกเพื่อการขอแก้ไขเพิ่มเติมคำฟ้องอุทธรณ์ได้ที่ศาลแรงงานกลางสั่งยกคำร้องของจำเลยที่ 2 นั้นศาลฎีกาเห็นด้วยในผล พิพากษายืน (จรัส พวงมณี-กมล เพียรพิทักษ์-รุ่งโรจน์ รื่นเริงวงศ์) แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา แผนก หมายเลขคดีดำศาลฎีกา หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้น หมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้น หมายเหตุ

ข้อมูลเพิ่มเติม ดูทั้งหมด

docid

35035

courts

[]

created_at

{
    "$date": {
        "$numberLong": "1778082069298"
    }
}

date

2543

deka_no

8098/2543

deka_running_no

8098

deka_year

2543

department

แผนก

judges

[
    "จรัส พวงมณี",
    "กมล เพียรพิทักษ์",
    "รุ่งโรจน์ รื่นเริงวงศ์"
]

laws

[
    {
        "law_name": "ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง",
        "law_abbr": "ป.วิ.พ.",
        "sections": [
            "ม. 179",
            "ม. 246"
        ]
    },
    {
        "law_name": "พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522",
        "law_abbr": "พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522",
        "sections": [
            "ม. 31"
        ]
    }
]

litigants

[
    {
        "role": "โจทก์",
        "name": "บริษัทการ์ตูนเอ็นจิเนียริ่ง จำกัด"
    },
    {
        "role": "จำเลย",
        "name": "นายสมชาย แซ่เหลา กับพวก"
    }
]

long_text

คดีสืบเนื่องมาจากศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน 181,212 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ โดยศาลแรงงานกลางอ่านคำพิพากษาเมื่อวันที่ 18 เมษายน 2543 ต่อมาวันที่ 1 พฤษภาค 2543 จำเลยที่ 2ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ออกไปอีก 10 วัน นับแต่วันที่4 พฤษภาคม 2543 ถึงวันที่ 13 พฤษภาคม 2543 ศาลแรงงานกลางอนุญาตให้ขยายเวลายื่นอุทธรณ์ตามขอ ครั้นวันที่ 12 พฤษภาคม 2543จำเลยที่ 2 นำคำฟ้องอุทธรณ์มายื่นแต่ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับเพราะเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงและเป็นข้อที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลแรงงานกลาง

วันที่ 16 พฤษภาคม 2543 จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องว่า จำเลยที่ 2 ประสงค์จะอุทธรณ์ต่อไปโดยขอแก้ไขคำฟ้องอุทธรณ์ที่ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับให้ถูกต้อง แต่ไม่สามารถจะทำได้ทันภายในวันที่ 16 พฤษภาคม2543 ซึ่งเป็นวันสุดท้ายที่ครบกำหนดยื่นอุทธรณ์ จึงขอขยายระยะเวลาเพื่อแก้ไขคำฟ้องอุทธรณ์ออกไปอีก 5 วันนับแต่วันที่ 17 พฤษภาคม 2543ถึงวันที่ 21 พฤษภาคม 2543 ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่า ล่วงเลยระยะเวลาที่ศาลอนุญาตให้ขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์แล้ว จึงมีคำสั่งยกคำร้อง

จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา

ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มิได้บัญญัติถึงการแก้ไขเพิ่มเติมคำฟ้องอุทธรณ์ไว้โดยเฉพาะ จึงต้องนำบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 179 ประกอบมาตรา 246มาใช้บังคับโดยอนุโลมตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31 คือต้องเป็นกรณีที่ศาลแรงงานกลางสั่งรับคำฟ้องอุทธรณ์ไว้แล้วแต่จำเป็นต้องแก้ไขเพิ่มเติมจึงจะกระทำได้ คดีนี้เมื่อศาลแรงงานกลางมิได้รับคำฟ้องอุทธรณ์ของจำเลยที่ 2 จึงไม่มีตัวคำฟ้องอุทธรณ์ที่จำเลยที่ 2 จะต้องขอแก้ไขเพิ่มเติม จำเลยที่ 2 จึงไม่อาจขอขยายระยะเวลาอุทธรณ์ออกไปอีกเพื่อการขอแก้ไขเพิ่มเติมคำฟ้องอุทธรณ์ได้ที่ศาลแรงงานกลางสั่งยกคำร้องของจำเลยที่ 2 นั้นศาลฎีกาเห็นด้วยในผล

พิพากษายืน

opensearch_id

primary_black_case_no

primary_red_case_no

remark

หมายเหตุ

source

กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

source_raw_file

D:\Apache24\htdocs\deka\deka\raw\initial\001156.html

source_run

initial

supreme_black_case_no

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

type

คำพิพากษาศาลฎีกา

year

2543