คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3702/2546 ฉบับเต็ม

#49495

ข้อความเต็ม

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3702/2546 นางสาว กมล พรมมะ ผู้ร้อง ป.วิ.พ. มาตรา 55 ผู้ร้องอ้างว่าทางเข้าออกตกเป็นทางภารจำยอมแก่ที่ดินผู้ร้องโดยอายุความ และผู้ร้องเคยขอให้ผู้เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินดังกล่าวไปจดทะเบียนเป็นภารจำยอมแก่ที่ดินของผู้ร้อง แต่ผู้มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินดังกล่าวเพิกเฉย แสดงว่าผู้ร้องถูกโต้แย้งสิทธิผู้ร้องต้องเสนอคดีต่อศาลเป็นคำฟ้องมิใช่คำร้องขอ ___________________________ ผู้ร้องยื่นคำร้องขอว่า ผู้ร้องเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 63029 ตำบลกกโก อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี ที่ดินของผู้ร้องด้านทิศตะวันตกติดกับที่ดินโฉนดเลขที่ 15363 ตำบลกกโก อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี ของนางไสววรรณวรรณพัฒน์ กับพันเอกกัณฑภพ วรรณพัฒน์ ผู้ร้องใช้ประโยชน์พื้นที่ดินขนาดกว้างประมาณ 3 เมตร ยาวประมาณ 18 เมตร ตามเส้นสีเหลืองในเอกสารหมายเลข 7ท้ายคำร้องขอซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโฉนดที่ดินเลขที่ 15363 เป็นทางเข้าออกจากที่ดินของผู้ร้องสู่ถนนสาธารณะโดยสงบ และเปิดเผยเป็นเวลากว่า 10 ปีแล้ว ผู้ร้องเคยขอให้ผู้มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินโฉนดดังกล่าวไปจดทะเบียนภารจำยอมให้แก่ผู้ร้องแต่ผู้มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินดังกล่าวเพิกเฉย ผู้ร้องจึงขอให้ศาลไต่สวนและมีคำสั่งว่าที่ดินโฉนดเลขที่ 15363 ตำบลกกโก อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี เฉพาะส่วนที่เป็นทางเข้าออกที่ดินของผู้ร้องกว้างประมาณ 3 เมตร ยาวประมาณ 18 เมตร ตามเอกสารหมายเลข 7 ท้ายคำร้องขอตกเป็นทางภารจำยอมแก่ที่ดินของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า คดีนี้เป็นคดีมีข้อพิพาท ผู้ร้องต้องเสนอคดีต่อศาลโดยทำเป็นคำฟ้อง มิใช่คำร้องขอ จึงมีคำสั่งไม่รับคำร้องขอของผู้ร้อง ให้จำหน่ายคดี คืนค่าขึ้นศาลทั้งหมดแก่ผู้ร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์เฉพาะปัญหาข้อกฎหมายโดยตรงต่อศาลฎีกา โดยได้รับอนุญาตจากศาลชั้นต้นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 223 ทวิ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "เห็นว่า เมื่อผู้ร้องอ้างว่าทางเข้าออกกว้างประมาณ 3 เมตรยาวประมาณ 18 เมตร ตามเอกสารหมายเลข 7 ท้ายคำร้องขอซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในที่ดินโฉนดเลขที่ 15363 ตำบลกกโก อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี ตกเป็นทางภารจำยอมแก่ที่ดินโฉนดเลขที่ 63029 ของผู้ร้อง และเคยขอให้ผู้เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินดังกล่าวไปจดทะเบียนเป็นภารจำยอมแก่ที่ดินของผู้ร้อง แต่ผู้มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินดังกล่าวเพิกเฉยย่อมแสดงว่าผู้ร้องถูกโต้แย้งสิทธิตามที่อ้าง ผู้ร้องต้องเสนอคดีต่อศาลเป็นคำฟ้องมิใช่คำร้องขอ ที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับคำร้องขอของผู้ร้องจึงชอบแล้ว อุทธรณ์ของผู้ร้องฟังไม่ขึ้น" พิพากษายืน (มานะ ศุภวิริยกุล-ประชา ประสงค์จรรยา-สดศรี สัตยธรรม) แหล่งที่มา เนติบัณฑิตยสภา แผนก หมายเลขคดีดำศาลฎีกา หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้น หมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้น หมายเหตุ

ข้อมูลเพิ่มเติม ดูทั้งหมด

docid

49495

courts

[]

created_at

{
    "$date": {
        "$numberLong": "1778082045160"
    }
}

date

2546

deka_no

3702/2546

deka_running_no

3702

deka_year

2546

department

แผนก

judges

[
    "มานะ ศุภวิริยกุล",
    "ประชา ประสงค์จรรยา",
    "สดศรี สัตยธรรม"
]

laws

[
    {
        "law_name": "ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง",
        "law_abbr": "ป.วิ.พ.",
        "sections": [
            "ม. 55"
        ]
    }
]

litigants

[
    {
        "role": "ผู้ร้อง",
        "name": "นางสาว กมล พรมมะ"
    }
]

long_text

ผู้ร้องยื่นคำร้องขอว่า ผู้ร้องเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 63029 ตำบลกกโก อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี ที่ดินของผู้ร้องด้านทิศตะวันตกติดกับที่ดินโฉนดเลขที่ 15363 ตำบลกกโก อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี ของนางไสววรรณวรรณพัฒน์ กับพันเอกกัณฑภพ วรรณพัฒน์ ผู้ร้องใช้ประโยชน์พื้นที่ดินขนาดกว้างประมาณ 3 เมตร ยาวประมาณ 18 เมตร ตามเส้นสีเหลืองในเอกสารหมายเลข 7ท้ายคำร้องขอซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโฉนดที่ดินเลขที่ 15363 เป็นทางเข้าออกจากที่ดินของผู้ร้องสู่ถนนสาธารณะโดยสงบ และเปิดเผยเป็นเวลากว่า 10 ปีแล้ว ผู้ร้องเคยขอให้ผู้มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินโฉนดดังกล่าวไปจดทะเบียนภารจำยอมให้แก่ผู้ร้องแต่ผู้มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินดังกล่าวเพิกเฉย ผู้ร้องจึงขอให้ศาลไต่สวนและมีคำสั่งว่าที่ดินโฉนดเลขที่ 15363 ตำบลกกโก อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี เฉพาะส่วนที่เป็นทางเข้าออกที่ดินของผู้ร้องกว้างประมาณ 3 เมตร ยาวประมาณ 18 เมตร ตามเอกสารหมายเลข 7 ท้ายคำร้องขอตกเป็นทางภารจำยอมแก่ที่ดินของผู้ร้อง

ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า คดีนี้เป็นคดีมีข้อพิพาท ผู้ร้องต้องเสนอคดีต่อศาลโดยทำเป็นคำฟ้อง มิใช่คำร้องขอ จึงมีคำสั่งไม่รับคำร้องขอของผู้ร้อง ให้จำหน่ายคดี คืนค่าขึ้นศาลทั้งหมดแก่ผู้ร้อง

ผู้ร้องอุทธรณ์เฉพาะปัญหาข้อกฎหมายโดยตรงต่อศาลฎีกา โดยได้รับอนุญาตจากศาลชั้นต้นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 223 ทวิ

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "เห็นว่า เมื่อผู้ร้องอ้างว่าทางเข้าออกกว้างประมาณ 3 เมตรยาวประมาณ 18 เมตร ตามเอกสารหมายเลข 7 ท้ายคำร้องขอซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในที่ดินโฉนดเลขที่ 15363 ตำบลกกโก อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี ตกเป็นทางภารจำยอมแก่ที่ดินโฉนดเลขที่ 63029 ของผู้ร้อง และเคยขอให้ผู้เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินดังกล่าวไปจดทะเบียนเป็นภารจำยอมแก่ที่ดินของผู้ร้อง แต่ผู้มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินดังกล่าวเพิกเฉยย่อมแสดงว่าผู้ร้องถูกโต้แย้งสิทธิตามที่อ้าง ผู้ร้องต้องเสนอคดีต่อศาลเป็นคำฟ้องมิใช่คำร้องขอ ที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับคำร้องขอของผู้ร้องจึงชอบแล้ว อุทธรณ์ของผู้ร้องฟังไม่ขึ้น"

พิพากษายืน

opensearch_id

primary_black_case_no

primary_red_case_no

remark

หมายเหตุ

source

เนติบัณฑิตยสภา

source_raw_file

D:\Apache24\htdocs\deka\deka\raw\initial\000942.html

source_run

initial

supreme_black_case_no

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

type

คำพิพากษาศาลฎีกา

year

2546