คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2502/2553 ฉบับเต็ม

#501924

ข้อความเต็ม

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2502/2553 บริษัทอาลีบาบา ตันดูรี่ แอนด์เคอรี่ เรสเตอรองท์ จำกัด โจทก์ บริษัทลีโอ ทราสปอร์ต คอร์ปอเรชั่น จำกัด กับพวก จำเลย ป.พ.พ. มาตรา 193/30, มาตรา 624 โจทก์ฟ้องว่าจำเลยประกอบธุรกิจเกี่ยวกับการให้บริการรับขนจัดส่งพัสดุภัณฑ์ระหว่างประเทศแก่บุคคลทั่วไปเพื่อบำเหน็จเป็นทางการค้าปกติ จำเลยได้ขนสินค้าผ่านทางจำเลยร่วมที่ 1 โดยไม่ได้รับความยินยอมจากโจทก์ และตามเงื่อนไขจำเลยมีหน้าที่และรับผิดชอบมอบสินค้ายังสถานที่ปลายทาง แต่ปรากฏว่าสินค้าได้สูญหายไปทั้งหมด ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายไม่ได้รับสินค้า ถือว่าโจทก์ฟ้องจำเลยเป็นผู้รับขนส่งของเพื่อบำเหน็จเป็นทางค้าปกติของตนดังกล่าว และให้จำเลยรับผิดในการที่ของสูญหาย จึงเป็นการฟ้องให้จำเลยรับผิดตามสัญญารับขน ต้องนำอายุความลักษณะรับขนตามมาตรา 624 มาใช้บังคับ มิใช่นำอายุความ 10 ปี ตาม ป.พ.พ. มาตรา 193/30 มาใช้บังคับ ___________________________ โจทก์ฟ้อง ขอให้จำเลยต้องชดใช้ค่าเสียหายดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปีนับแต่วันที่ 19 ธันวาคม 2545 เป็นต้นไปคิดถึงวันฟ้องได้เป็นเงิน 17,940 บาท รวมกับต้นเงิน 249,650 บาท เป็นเงิน 267,590 บาท ขอให้จำเลยชำระเงิน 267,590 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงิน 249,650 บาท นับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง ระหว่างพิจารณา จำเลยยื่นคำร้องขอให้เรียกสายการบินอินเดียน แอร์ไลน์ส เข้ามาเป็นจำเลยร่วม และสายการบินอินเดียน แอร์ไลน์ส ขอให้เรียกบริษัทไทย แอร์พอร์ตส์ กราวด์ เซอร์วิสเซส จำกัด เข้ามาเป็นจำเลยร่วม ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางอนุญาต โดยให้เรียกสายการบินอินเดียน แอร์ไลน์ส ว่าจำเลยร่วมที่ 1 และเรียกบริษัทไทย แอร์พอร์ตส์ กราวด์ เซอร์วิสเซส จำกัด ว่าจำเลยร่วมที่ 2 จำเลยร่วมทั้งสองให้การขอให้ยกฟ้อง ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศวินิจฉัยว่า โจทก์ฟ้องว่าจำเลยประกอบธุรกิจเกี่ยวกับการให้บริการรับขนจัดส่งพัสดุภัณฑ์ระหว่างประเทศแก่บุคคลทั่วไปเพื่อบำเหน็จเป็นทางการค้าปกติ โจทก์ได้ว่าจ้างจำเลยและจำเลยตกลงรับขนส่งสินค้าทางอากาศโดยจำเลยร่วมที่ 1 โดยไม่ได้รับความยินยอมจากโจทก์ และตามเงื่อนไขจำเลยมีหน้าที่และรับผิดชอบมอบสินค้ายังสถานที่ปลายทาง แต่ปรากฏว่าสินค้าได้สูญหายไปทั้งหมด โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นผู้รับขนส่งของเพื่อบำเหน็จเป็นทางค้าปกติของตนดังกล่าว และให้จำเลยรับผิดในการที่ของสูญหาย จึงเป็นการฟ้องให้จำเลยรับผิดตามสัญญารับขน แม้สัญญารับขนจะมีลักษณะเป็นสัญญาจ้างทำของประเภทหนึ่ง แต่คดีนี้ โจทก์ฟ้องให้จำเลยรับผิดตามสัญญารับขนที่มีอายุความกำหนดไว้เป็นการเฉพาะแล้ว จึงต้องนำอายุความลักษณะรับขนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 624 ดังกล่าวมาใช้บังคับ มิใช่นำอายุความ 10 ปี มาใช้บังคับ พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสองศาลให้เป็นพับ (พินิจ บุญชัด-สุวัฒน์ วรรธนะหทัย-ชัยสิทธิ์ ตราชูธรรม) ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลาง - นางปลื้มจิต จุลฤกษ์ แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา แผนก ทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ หมายเลขคดีดำศาลฎีกา ทก.(ค)199/2548 หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้น พ316/2546 หมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้น พ130/2548 หมายเหตุ

ข้อมูลเพิ่มเติม ดูทั้งหมด

docid

501924

courts

[
    {
        "court": "ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลาง",
        "judge": "นางปลื้มจิต จุลฤกษ์"
    }
]

created_at

{
    "$date": {
        "$numberLong": "1778081997514"
    }
}

date

2553

deka_no

2502/2553

deka_running_no

2502

deka_year

2553

department

ทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ

judges

[
    "พินิจ บุญชัด",
    "สุวัฒน์ วรรธนะหทัย",
    "ชัยสิทธิ์ ตราชูธรรม"
]

laws

[
    {
        "law_name": "ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์",
        "law_abbr": "ป.พ.พ.",
        "sections": [
            "ม. 193/30",
            "ม. 624"
        ]
    }
]

litigants

[
    {
        "role": "โจทก์",
        "name": "บริษัทอาลีบาบา ตันดูรี่ แอนด์เคอรี่ เรสเตอรองท์ จำกัด"
    },
    {
        "role": "จำเลย",
        "name": "บริษัทลีโอ ทราสปอร์ต คอร์ปอเรชั่น จำกัด กับพวก"
    }
]

long_text

โจทก์ฟ้อง ขอให้จำเลยต้องชดใช้ค่าเสียหายดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปีนับแต่วันที่ 19 ธันวาคม 2545 เป็นต้นไปคิดถึงวันฟ้องได้เป็นเงิน 17,940 บาท รวมกับต้นเงิน 249,650 บาท เป็นเงิน 267,590 บาท ขอให้จำเลยชำระเงิน 267,590 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงิน 249,650 บาท นับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์

จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง

ระหว่างพิจารณา จำเลยยื่นคำร้องขอให้เรียกสายการบินอินเดียน แอร์ไลน์ส เข้ามาเป็นจำเลยร่วม และสายการบินอินเดียน แอร์ไลน์ส ขอให้เรียกบริษัทไทย แอร์พอร์ตส์ กราวด์ เซอร์วิสเซส จำกัด เข้ามาเป็นจำเลยร่วม ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางอนุญาต โดยให้เรียกสายการบินอินเดียน แอร์ไลน์ส ว่าจำเลยร่วมที่ 1 และเรียกบริษัทไทย แอร์พอร์ตส์ กราวด์ เซอร์วิสเซส จำกัด ว่าจำเลยร่วมที่ 2

จำเลยร่วมทั้งสองให้การขอให้ยกฟ้อง

ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางพิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา

ศาลฎีกาแผนกคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศวินิจฉัยว่า โจทก์ฟ้องว่าจำเลยประกอบธุรกิจเกี่ยวกับการให้บริการรับขนจัดส่งพัสดุภัณฑ์ระหว่างประเทศแก่บุคคลทั่วไปเพื่อบำเหน็จเป็นทางการค้าปกติ โจทก์ได้ว่าจ้างจำเลยและจำเลยตกลงรับขนส่งสินค้าทางอากาศโดยจำเลยร่วมที่ 1 โดยไม่ได้รับความยินยอมจากโจทก์ และตามเงื่อนไขจำเลยมีหน้าที่และรับผิดชอบมอบสินค้ายังสถานที่ปลายทาง แต่ปรากฏว่าสินค้าได้สูญหายไปทั้งหมด โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นผู้รับขนส่งของเพื่อบำเหน็จเป็นทางค้าปกติของตนดังกล่าว และให้จำเลยรับผิดในการที่ของสูญหาย จึงเป็นการฟ้องให้จำเลยรับผิดตามสัญญารับขน แม้สัญญารับขนจะมีลักษณะเป็นสัญญาจ้างทำของประเภทหนึ่ง แต่คดีนี้ โจทก์ฟ้องให้จำเลยรับผิดตามสัญญารับขนที่มีอายุความกำหนดไว้เป็นการเฉพาะแล้ว จึงต้องนำอายุความลักษณะรับขนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 624 ดังกล่าวมาใช้บังคับ มิใช่นำอายุความ 10 ปี มาใช้บังคับ

พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสองศาลให้เป็นพับ

opensearch_id

primary_black_case_no

พ316/2546

primary_red_case_no

พ130/2548

remark

หมายเหตุ

source

กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

source_raw_file

D:\Apache24\htdocs\deka\deka\raw\initial\000513.html

source_run

initial

supreme_black_case_no

ทก.(ค)199/2548

type

คำพิพากษาศาลฎีกา

year

2553