คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3594/2557 ฉบับเต็ม

#594021

ข้อความเต็ม

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3594/2557 พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรบางแก้ว ผู้ร้อง นายโอมาร์ โรดอลโฟ โรดริเกวซ โคโลราโด กับพวก ผู้ต้องหา ป.วิ.อ. มาตรา 108, มาตรา 196 คำสั่งศาลชั้นต้นที่ให้เพิกถอนการปล่อยชั่วคราวผู้ต้องหาที่ 1 เป็นกรณีที่ศาลชั้นต้นเห็นว่าผู้ต้องหาที่ 1 ไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่งและไม่มีสิทธิอยู่ในราชอาณาจักร พฤติการณ์ของผู้ต้องหาที่ 1 อาจหลบหนีได้ ซึ่งเป็นดุลพินิจของศาลชั้นต้นที่พิจารณาโดยอาศัยหลักเกณฑ์แห่ง ป.วิ.อ. มาตรา 108 และเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาที่ไม่ทำให้คดีเสร็จสำนวน กรณีจึงต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ฎีกาคำสั่งนั้นในระหว่างพิจารณาตาม ป.วิ.อ. มาตรา 196 ___________________________ กรณีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวผู้ต้องหาที่ 1 ในระหว่างพิจารณา ต่อมาผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องเป็นพนักงานสอบสวนคดีนี้ หลังจากผู้ต้องหาที่ 1 ได้รับการปล่อยชั่วคราวแล้ว ผู้ต้องหาที่ 1 ถูกกักตัวอยู่ที่สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองเนื่องจากถูกเพิกถอนการอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักร ผู้ต้องหาที่ 1 จึงเป็นบุคคลไม่มีถิ่นที่อยู่แน่นอน ประกอบกับชาวต่างชาติที่เคยได้รับการปล่อยชั่วคราวมักหลบหนีออกไปนอกราชอาณาจักร ทำให้ไม่ถูกลงโทษตามกฎหมาย ผู้ต้องหาชาวต่างชาติจึงลักลอบเข้ามาก่อเหตุซ้ำ สร้างความเสียหายให้แก่พลเมืองไทยจำนวนมาก ผู้ร้องจึงนำตัวผู้ต้องหาที่ 1 มาส่งศาล ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว มีคำสั่งให้เพิกถอนการปล่อยชั่วคราวผู้ต้องหาที่ 1 ผู้ต้องหาที่ 1 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 1 มีคำสั่งยกอุทธรณ์ ผู้ต้องหาที่ 1 ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยตามฎีกาของผู้ต้องหาที่ 1 ว่า ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายกอุทธรณ์ของผู้ต้องหาที่ 1 นั้น ชอบหรือไม่ เห็นว่า คำสั่งศาลชั้นต้นที่ให้เพิกถอนการปล่อยชั่วคราวผู้ต้องหาที่ 1 เป็นกรณีที่ศาลชั้นต้นเห็นว่าผู้ต้องหาที่ 1 ไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่งและไม่มีสิทธิอยู่ในราชอาณาจักรได้ พฤติการณ์ของผู้ต้องหาที่ 1 อาจจะหลบหนีได้ ซึ่งเป็นดุลพินิจของศาลชั้นต้นที่พิจารณาโดยอาศัยหลักเกณฑ์แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 108 ซึ่งคำสั่งศาลชั้นต้นดังกล่าวเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาที่ไม่ทำให้คดีเสร็จสำนวน กรณีจึงต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ฎีกาคำสั่งนั้นในระหว่างพิจารณาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 196 ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1 ไม่รับวินิจฉัยอุทธรณ์ของผู้ต้องหาที่ 1 นั้นชอบแล้ว ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของผู้ต้องหาที่ 1 ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน (วิวรรต นิ่มละมัย-นุจรินทร์ จันทร์พรายศรี-ปกรณ์ มหรรณพ) ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - นายธันว์ บุณยะตุลานนท์ ศาลอุทธรณ์ - - มีเพียงลายมือชื่อ แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา แผนก หมายเลขคดีดำศาลฎีกา อ.3226/2556 หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้น ฝ4677/2556 หมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้น หมายเหตุ

ข้อมูลเพิ่มเติม ดูทั้งหมด

docid

594021

courts

[
    {
        "court": "ศาลจังหวัดสมุทรปราการ",
        "judge": "นายธันว์ บุณยะตุลานนท์"
    },
    {
        "court": "ศาลอุทธรณ์",
        "judge": "- มีเพียงลายมือชื่อ"
    }
]

created_at

{
    "$date": {
        "$numberLong": "1778081978178"
    }
}

date

2557

deka_no

3594/2557

deka_running_no

3594

deka_year

2557

department

แผนก

judges

[
    "วิวรรต นิ่มละมัย",
    "นุจรินทร์ จันทร์พรายศรี",
    "ปกรณ์ มหรรณพ"
]

laws

[
    {
        "law_name": "ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา",
        "law_abbr": "ป.วิ.อ.",
        "sections": [
            "ม. 108",
            "ม. 196"
        ]
    }
]

litigants

[
    {
        "role": "ผู้ร้อง",
        "name": "พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรบางแก้ว"
    },
    {
        "role": "ผู้ต้องหา",
        "name": "นายโอมาร์ โรดอลโฟ โรดริเกวซ โคโลราโด กับพวก"
    }
]

long_text

กรณีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวผู้ต้องหาที่ 1 ในระหว่างพิจารณา ต่อมาผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องเป็นพนักงานสอบสวนคดีนี้ หลังจากผู้ต้องหาที่ 1 ได้รับการปล่อยชั่วคราวแล้ว ผู้ต้องหาที่ 1 ถูกกักตัวอยู่ที่สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองเนื่องจากถูกเพิกถอนการอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักร ผู้ต้องหาที่ 1 จึงเป็นบุคคลไม่มีถิ่นที่อยู่แน่นอน ประกอบกับชาวต่างชาติที่เคยได้รับการปล่อยชั่วคราวมักหลบหนีออกไปนอกราชอาณาจักร ทำให้ไม่ถูกลงโทษตามกฎหมาย ผู้ต้องหาชาวต่างชาติจึงลักลอบเข้ามาก่อเหตุซ้ำ สร้างความเสียหายให้แก่พลเมืองไทยจำนวนมาก ผู้ร้องจึงนำตัวผู้ต้องหาที่ 1 มาส่งศาล ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว มีคำสั่งให้เพิกถอนการปล่อยชั่วคราวผู้ต้องหาที่ 1

ผู้ต้องหาที่ 1 อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ภาค 1 มีคำสั่งยกอุทธรณ์

ผู้ต้องหาที่ 1 ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยตามฎีกาของผู้ต้องหาที่ 1 ว่า ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายกอุทธรณ์ของผู้ต้องหาที่ 1 นั้น ชอบหรือไม่ เห็นว่า คำสั่งศาลชั้นต้นที่ให้เพิกถอนการปล่อยชั่วคราวผู้ต้องหาที่ 1 เป็นกรณีที่ศาลชั้นต้นเห็นว่าผู้ต้องหาที่ 1 ไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่งและไม่มีสิทธิอยู่ในราชอาณาจักรได้ พฤติการณ์ของผู้ต้องหาที่ 1 อาจจะหลบหนีได้ ซึ่งเป็นดุลพินิจของศาลชั้นต้นที่พิจารณาโดยอาศัยหลักเกณฑ์แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 108 ซึ่งคำสั่งศาลชั้นต้นดังกล่าวเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาที่ไม่ทำให้คดีเสร็จสำนวน กรณีจึงต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ฎีกาคำสั่งนั้นในระหว่างพิจารณาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 196 ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1 ไม่รับวินิจฉัยอุทธรณ์ของผู้ต้องหาที่ 1 นั้นชอบแล้ว ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของผู้ต้องหาที่ 1 ฟังไม่ขึ้น

พิพากษายืน

opensearch_id

primary_black_case_no

ฝ4677/2556

primary_red_case_no

remark

หมายเหตุ

source

กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

source_raw_file

D:\Apache24\htdocs\deka\deka\raw\initial\000342.html

source_run

initial

supreme_black_case_no

อ.3226/2556

type

คำพิพากษาศาลฎีกา

year

2557