คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 14923/2558 ฉบับเต็ม

#596519

ข้อความเต็ม

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 14923/2558 บริษัทห้องเย็นเอเชี่ยน ซีฟู้ด จำกัด (มหาชน) โจทก์ นายธนภณ สุรินทร์ ในฐานะ พนักงานตรวจแรงงาน จำเลย พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 143 วรรคหนึ่ง พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 143 วรรคหนึ่ง บัญญัติให้ส่งคำสั่งหรือหนังสือของพนักงานตรวจแรงงานทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับหรือพนักงานตรวจแรงงานจะนำไปส่งเองหรือให้เจ้าหน้าที่นำไปส่ง ณ ภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่ หรือสำนักงานของนายจ้างในเวลาทำการของนายจ้าง ถ้าไม่พบนายจ้างหรือพบแต่นายจ้างปฏิเสธไม่ยอมรับ จะส่งให้แก่บุคคลใดซึ่งบรรลุนิติภาวะแล้วและอยู่หรือทำงานในบ้านหรือสำนักงานที่ปรากฏว่าเป็นของนายจ้างนั้นก็ได้ เมื่อได้ดำเนินการดังกล่าวแล้วให้ถือว่านายจ้างได้รับคำสั่งหรือหนังสือนั้นแล้ว จำเลยส่งคำสั่งพนักงานตรวจแรงงานให้แก่โจทก์ทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับ ณ สำนักงานแห่งใหญ่อันเป็นภูมิลำเนาที่โจทก์ได้แจ้งจดทะเบียนไว้ตามหนังสือรับรอง และมีพนักงานของโจทก์ลงลายมือชื่อรับไว้เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2551 ถือว่าโจทก์ได้รับทราบคำสั่งของพนักงานตรวจแรงงานตั้งแต่วันดังกล่าว ___________________________ โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งพนักงานตรวจแรงงาน สำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจังหวัดสมุทรสาครที่ 27/2551 ลงวันที่ 9 กรกฎาคม 2551 ในส่วนที่สั่งให้โจทก์จ่ายค่าทำงานในวันหยุดพร้อมดอกเบี้ยแก่นายผาติ จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้ส่งคำสั่งพนักงานตรวจแรงงาน สำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจังหวัดสมุทรสาครที่ 27/2551 ไปให้แก่โจทก์ตามภูมิลำเนาสำนักงานแห่งใหญ่ของโจทก์อันเป็นภูมิลำเนาที่โจทก์แจ้งจดทะเบียนไว้ตามหนังสือรับรอง โดยทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับลงวันที่ 14 กรกฎาคม 2551 และมีพนักงานของโจทก์ลงลายมือชื่อรับไว้เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2551 แล้ววินิจฉัยว่า ถือว่าโจทก์ทราบคำสั่งพนักงานตรวจแรงงานตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม 2551 โจทก์ยื่นฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 2551 อันเป็นวันพ้นกำหนดเวลายื่นคำฟ้องตามกฎหมาย โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์ของโจทก์ว่า ความหมายของคำว่านับแต่วันทราบคำสั่ง ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 125 ย่อมหมายถึงวันที่ผู้มีอำนาจกระทำการแทนนายจ้างได้รับทราบถึงคำสั่งนั้น มิใช่หมายถึงวันที่คำสั่งส่งไปถึงที่ทำการของนายจ้างตามคำวินิจฉัยของศาลแรงงานกลางนั้น เห็นว่า ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 143 วรรคหนึ่ง บัญญัติให้ส่งคำสั่งหรือหนังสือของพนักงานตรวจแรงงานทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับหรือพนักงานตรวจแรงงานจะนำไปส่งเองหรือให้เจ้าหน้าที่นำไปส่ง ณ ภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่ หรือสำนักงานของนายจ้างในเวลาทำการของนายจ้าง ถ้าไม่พบนายจ้างหรือพบแต่นายจ้างปฏิเสธไม่ยอมรับ จะส่งให้แก่บุคคลใดซึ่งบรรลุนิติภาวะแล้วและอยู่หรือทำงานในบ้านหรือสำนักงานที่ปรากฏว่าเป็นของนายจ้างนั้นก็ได้ เมื่อได้ดำเนินการดังกล่าวแล้ว ให้ถือว่านายจ้างได้รับคำสั่งหรือหนังสือนั้นแล้ว เมื่อข้อเท็จจริงตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลางได้ความว่า จำเลยส่งคำสั่งพนักงานตรวจแรงงานที่ 27/2551 ลงวันที่ 9 กรกฎาคม 2551 ให้แก่โจทก์ทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับ ณ สำนักงานแห่งใหญ่อันเป็นภูมิลำเนาที่โจทก์ได้แจ้งจดทะเบียนไว้ตามหนังสือรับรอง และมีพนักงานของโจทก์ลงลายมือชื่อรับไว้เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2551 แล้ว ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าถือว่าโจทก์ได้รับทราบคำสั่งของพนักงานตรวจแรงงานตั้งแต่วันที่ดังกล่าว จึงเป็นการวินิจฉัยโดยชอบตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 143 อุทธรณ์ของโจทก์ข้อนี้ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน (ปดารณี ลัดพลี-นิยุต สุภัทรพาหิรผล-ธีระยุทธ ทรัพย์นภาพร) ศาลแรงงานกลาง - นายพงศ์ธร บุญอารีย์ แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา แผนก แรงงาน หมายเลขคดีดำศาลฎีกา ร.612/2552 หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้น พ230/2551 หมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้น พ375/2551 หมายเหตุ

ข้อมูลเพิ่มเติม ดูทั้งหมด

docid

596519

courts

[
    {
        "court": "ศาลแรงงานกลาง",
        "judge": "นายพงศ์ธร บุญอารีย์"
    }
]

created_at

{
    "$date": {
        "$numberLong": "1778081966494"
    }
}

date

2558

deka_no

14923/2558

deka_running_no

14923

deka_year

2558

department

แรงงาน

judges

[
    "ปดารณี ลัดพลี",
    "นิยุต สุภัทรพาหิรผล",
    "ธีระยุทธ ทรัพย์นภาพร"
]

laws

[
    {
        "law_name": "พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541",
        "law_abbr": "พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541",
        "sections": [
            "ม. 143 วรรคหนึ่ง"
        ]
    }
]

litigants

[
    {
        "role": "โจทก์",
        "name": "บริษัทห้องเย็นเอเชี่ยน ซีฟู้ด จำกัด (มหาชน)"
    },
    {
        "role": "",
        "name": "นายธนภณ สุรินทร์ ในฐานะ"
    },
    {
        "role": "จำเลย",
        "name": "พนักงานตรวจแรงงาน"
    }
]

long_text

โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งพนักงานตรวจแรงงาน สำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจังหวัดสมุทรสาครที่ 27/2551 ลงวันที่ 9 กรกฎาคม 2551 ในส่วนที่สั่งให้โจทก์จ่ายค่าทำงานในวันหยุดพร้อมดอกเบี้ยแก่นายผาติ

จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง

ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา

ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้ส่งคำสั่งพนักงานตรวจแรงงาน สำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจังหวัดสมุทรสาครที่ 27/2551 ไปให้แก่โจทก์ตามภูมิลำเนาสำนักงานแห่งใหญ่ของโจทก์อันเป็นภูมิลำเนาที่โจทก์แจ้งจดทะเบียนไว้ตามหนังสือรับรอง โดยทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับลงวันที่ 14 กรกฎาคม 2551 และมีพนักงานของโจทก์ลงลายมือชื่อรับไว้เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2551 แล้ววินิจฉัยว่า ถือว่าโจทก์ทราบคำสั่งพนักงานตรวจแรงงานตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม 2551 โจทก์ยื่นฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 2551 อันเป็นวันพ้นกำหนดเวลายื่นคำฟ้องตามกฎหมาย โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง

มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์ของโจทก์ว่า ความหมายของคำว่านับแต่วันทราบคำสั่ง ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 125 ย่อมหมายถึงวันที่ผู้มีอำนาจกระทำการแทนนายจ้างได้รับทราบถึงคำสั่งนั้น มิใช่หมายถึงวันที่คำสั่งส่งไปถึงที่ทำการของนายจ้างตามคำวินิจฉัยของศาลแรงงานกลางนั้น เห็นว่า ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 143 วรรคหนึ่ง บัญญัติให้ส่งคำสั่งหรือหนังสือของพนักงานตรวจแรงงานทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับหรือพนักงานตรวจแรงงานจะนำไปส่งเองหรือให้เจ้าหน้าที่นำไปส่ง ณ ภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่ หรือสำนักงานของนายจ้างในเวลาทำการของนายจ้าง ถ้าไม่พบนายจ้างหรือพบแต่นายจ้างปฏิเสธไม่ยอมรับ จะส่งให้แก่บุคคลใดซึ่งบรรลุนิติภาวะแล้วและอยู่หรือทำงานในบ้านหรือสำนักงานที่ปรากฏว่าเป็นของนายจ้างนั้นก็ได้ เมื่อได้ดำเนินการดังกล่าวแล้ว ให้ถือว่านายจ้างได้รับคำสั่งหรือหนังสือนั้นแล้ว เมื่อข้อเท็จจริงตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลางได้ความว่า จำเลยส่งคำสั่งพนักงานตรวจแรงงานที่ 27/2551 ลงวันที่ 9 กรกฎาคม 2551 ให้แก่โจทก์ทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับ ณ สำนักงานแห่งใหญ่อันเป็นภูมิลำเนาที่โจทก์ได้แจ้งจดทะเบียนไว้ตามหนังสือรับรอง และมีพนักงานของโจทก์ลงลายมือชื่อรับไว้เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2551 แล้ว ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าถือว่าโจทก์ได้รับทราบคำสั่งของพนักงานตรวจแรงงานตั้งแต่วันที่ดังกล่าว จึงเป็นการวินิจฉัยโดยชอบตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 143 อุทธรณ์ของโจทก์ข้อนี้ฟังไม่ขึ้น

พิพากษายืน

opensearch_id

primary_black_case_no

พ230/2551

primary_red_case_no

พ375/2551

remark

หมายเหตุ

source

กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

source_raw_file

D:\Apache24\htdocs\deka\deka\raw\initial\000240.html

source_run

initial

supreme_black_case_no

ร.612/2552

type

คำพิพากษาศาลฎีกา

year

2558