คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2732/2544 ฉบับเต็ม

#69199

ข้อความเต็ม

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2732/2544 นายพูนกิติ คังคะเกตุ โจทก์ บริษัทควอลิตี้เรนท์อะคาร์ จำกัด จำเลย ป.พ.พ. มาตรา 7, มาตรา 204 วรรคสอง, มาตรา 224 พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 มาตรา 10 สัญญาจ้างกำหนดสิทธิที่โจทก์จะได้รับเงินโบนัสจากจำเลยว่า "เงินโบนัสตามผลดำเนินงานของบริษัท โดยบริษัทจะจ่ายเงินโบนัสให้อย่างน้อยปีละ 1 เท่าของเงินเดือน ในวันที่ 25 ธันวาคม ของทุกปี" ย่อมหมายความว่า บริษัทจำเลยจะจ่ายเงินโบนัสให้แก่โจทก์จำนวนมากน้อยตามผลการดำเนินงานของบริษัท แต่อย่างน้อยต้องจ่ายปีละ 1 เท่าของเงินเดือน โดยจ่ายให้แก่โจทก์ในวันที่ 25 ธันวาคมของทุกปี ซึ่งเป็นการกำหนดเวลาชำระหนี้ไว้ตามวันแห่งปฏิทิน เมื่อจำเลยไม่ชำระเงินโบนัสของปี 2541 ให้แก่โจทก์ จึงตกเป็นผู้ผิดนัดนับแต่วันที่ 25 ธันวาคม 2541 เป็นต้นไป ต้องรับผิดจ่ายดอกเบี้ยแก่โจทก์ในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี ตาม ป.พ.พ. มาตรา 204 วรรคสอง มาตรา 7 และ 224 ___________________________ โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงินสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า โบนัส ค่าชดเชย เงินเพิ่ม ดอกเบี้ยและค่าเสียหายจากการเลิกจ้างอันไม่เป็นธรรมแก่โจทก์ จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง ระหว่างการพิจารณาของศาลแรงงานกลางโจทก์แถลงรับข้อเท็จจริงว่า โจทก์ได้รับค่าจ้างอัตราสุดท้ายเดือนละ 91,000 บาท และประสงค์จะใช้ค่าจ้างอัตราสุดท้ายดังกล่าวเป็นฐานในการคำนวณเงินต่าง ๆ ที่โจทก์ฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยชำระค่าชดเชยเป็นเงิน 273,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี และสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าเป็นเงิน 109,199 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 1 มีนาคม 2542 เป็นต้นไป จนกว่าชำระเสร็จแก่โจทก์ คำขออื่นให้ยก โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ตามอุทธรณ์ของโจทก์ว่า จำเลยต้องจ่ายเงินโบนัสของปี 2541 และปี 2542 ให้แก่โจทก์หรือไม่เพียงใด ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยตกลงจ่ายเงินโบนัสให้แก่โจทก์ตามสัญญาจ้าง จำเลยประสบภาวะการขาดทุนในปี 2541 และปี 2542 เห็นว่า สัญญาจ้างข้อ 5 กำหนดสิทธิที่โจทก์จะได้รับเงินโบนัสจากจำเลยว่า "เงินโบนัสตามผลดำเนินงานของบริษัทโดยบริษัทจะจ่ายเงินโบนัสให้อย่างน้อยปีละ 1 เท่าของเงินเดือน ในวันที่ 25 ธันวาคมของทุกปี" ซึ่งย่อมหมายความว่า บริษัท (จำเลย) จะจ่ายเงินโบนัสให้แก่โจทก์จำนวนมากน้อยตามผลการดำเนินงานของบริษัท แต่อย่างน้อยต้องจ่ายปีละ 1 เท่าของเงินเดือน โดยจ่ายให้แก่โจทก์ ณ วันที่ 25 ธันวาคมของทุกปี ดังนั้น จำเลยจึงต้องจ่ายเงินโบนัสสำหรับปี 2541 ให้แก่โจทก์ เท่ากับ 1 เท่าของเงินเดือน เป็นเงิน 91,000 บาท ส่วนเงินโบนัสสำหรับปี 2542 โจทก์ทำงานให้จำเลยไม่ครบปีและไม่ได้เป็นลูกจ้างของจำเลยจนถึงวันที่ 25 ธันวาคม 2542 ซึ่งเป็นวันจ่ายเงินโบนัส โจทก์จึงไม่มีสิทธิได้รับเงินโบนัสในปี 2542 เงินโบนัสของปี 2541 จำเลยต้องชำระให้แก่โจทก์ในวันที่ 25 ธันวาคม 2541 ซึ่งเป็นการกำหนดเวลาชำระหนี้ไว้ตามวันแห่งปฏิทิน เมื่อจำเลยไม่ชำระให้โจทก์ในกำหนดดังกล่าว จึงตกเป็นผู้ผิดนัดนับแต่วันที่ 25 ธันวาคม 2541 เป็นต้นไป ต้องรับผิดจ่ายดอกเบี้ยแก่โจทก์ในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี ตาม ป.พ.พ. มาตรา 204 วรรคสอง มาตรา 7 และ 224 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยจ่ายเงินโบนัสเป็นเงิน 91,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 25 ธันวาคม 2541 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง. (รุ่งโรจน์ รื่นเริงวงศ์-สกนธ์ กฤติยาวงศ์-จรัส พวงมณี) ศาลแรงงานกลาง - นายนพรัตน์ รุพันธ์ ศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา แผนก หมายเลขคดีดำศาลฎีกา หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้น หมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้น หมายเหตุ

ข้อมูลเพิ่มเติม ดูทั้งหมด

docid

69199

courts

[
    {
        "court": "ศาลแรงงานกลาง",
        "judge": "นายนพรัตน์ รุพันธ์"
    },
    {
        "court": "ศาลอุทธรณ์ -",
        "judge": ""
    }
]

created_at

{
    "$date": {
        "$numberLong": "1778082064936"
    }
}

date

2544

deka_no

2732/2544

deka_running_no

2732

deka_year

2544

department

แผนก

judges

[
    "รุ่งโรจน์ รื่นเริงวงศ์",
    "สกนธ์ กฤติยาวงศ์",
    "จรัส พวงมณี"
]

laws

[
    {
        "law_name": "ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์",
        "law_abbr": "ป.พ.พ.",
        "sections": [
            "ม. 7",
            "ม. 204 วรรคสอง",
            "ม. 224"
        ]
    },
    {
        "law_name": "พระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518",
        "law_abbr": "พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518",
        "sections": [
            "ม. 10"
        ]
    }
]

litigants

[
    {
        "role": "โจทก์",
        "name": "นายพูนกิติ คังคะเกตุ"
    },
    {
        "role": "จำเลย",
        "name": "บริษัทควอลิตี้เรนท์อะคาร์ จำกัด"
    }
]

long_text

โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงินสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า โบนัส ค่าชดเชย เงินเพิ่ม ดอกเบี้ยและค่าเสียหายจากการเลิกจ้างอันไม่เป็นธรรมแก่โจทก์

จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง

ระหว่างการพิจารณาของศาลแรงงานกลางโจทก์แถลงรับข้อเท็จจริงว่า โจทก์ได้รับค่าจ้างอัตราสุดท้ายเดือนละ 91,000 บาท และประสงค์จะใช้ค่าจ้างอัตราสุดท้ายดังกล่าวเป็นฐานในการคำนวณเงินต่าง ๆ ที่โจทก์ฟ้อง

ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยชำระค่าชดเชยเป็นเงิน 273,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี และสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าเป็นเงิน 109,199 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 1 มีนาคม 2542 เป็นต้นไป จนกว่าชำระเสร็จแก่โจทก์ คำขออื่นให้ยก

โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา

ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ตามอุทธรณ์ของโจทก์ว่า จำเลยต้องจ่ายเงินโบนัสของปี 2541 และปี 2542 ให้แก่โจทก์หรือไม่เพียงใด ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยตกลงจ่ายเงินโบนัสให้แก่โจทก์ตามสัญญาจ้าง จำเลยประสบภาวะการขาดทุนในปี 2541 และปี 2542 เห็นว่า สัญญาจ้างข้อ 5 กำหนดสิทธิที่โจทก์จะได้รับเงินโบนัสจากจำเลยว่า "เงินโบนัสตามผลดำเนินงานของบริษัทโดยบริษัทจะจ่ายเงินโบนัสให้อย่างน้อยปีละ 1 เท่าของเงินเดือน ในวันที่ 25 ธันวาคมของทุกปี" ซึ่งย่อมหมายความว่า บริษัท (จำเลย) จะจ่ายเงินโบนัสให้แก่โจทก์จำนวนมากน้อยตามผลการดำเนินงานของบริษัท แต่อย่างน้อยต้องจ่ายปีละ 1 เท่าของเงินเดือน โดยจ่ายให้แก่โจทก์ ณ วันที่ 25 ธันวาคมของทุกปี ดังนั้น จำเลยจึงต้องจ่ายเงินโบนัสสำหรับปี 2541 ให้แก่โจทก์ เท่ากับ 1 เท่าของเงินเดือน เป็นเงิน 91,000 บาท ส่วนเงินโบนัสสำหรับปี 2542 โจทก์ทำงานให้จำเลยไม่ครบปีและไม่ได้เป็นลูกจ้างของจำเลยจนถึงวันที่ 25 ธันวาคม 2542 ซึ่งเป็นวันจ่ายเงินโบนัส โจทก์จึงไม่มีสิทธิได้รับเงินโบนัสในปี 2542 เงินโบนัสของปี 2541 จำเลยต้องชำระให้แก่โจทก์ในวันที่ 25 ธันวาคม 2541 ซึ่งเป็นการกำหนดเวลาชำระหนี้ไว้ตามวันแห่งปฏิทิน เมื่อจำเลยไม่ชำระให้โจทก์ในกำหนดดังกล่าว จึงตกเป็นผู้ผิดนัดนับแต่วันที่ 25 ธันวาคม 2541 เป็นต้นไป ต้องรับผิดจ่ายดอกเบี้ยแก่โจทก์ในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี ตาม ป.พ.พ. มาตรา 204 วรรคสอง มาตรา 7 และ 224

พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยจ่ายเงินโบนัสเป็นเงิน 91,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 25 ธันวาคม 2541 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง.

opensearch_id

primary_black_case_no

primary_red_case_no

remark

หมายเหตุ

source

กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

source_raw_file

D:\Apache24\htdocs\deka\deka\raw\initial\001117.html

source_run

initial

supreme_black_case_no

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

type

คำพิพากษาศาลฎีกา

year

2544